Art. 53. Właściwość terytorialna konsula i spory o właściwość

1. Konsul z urzędu przestrzega swojej właściwości.

2. Właściwość terytorialną ustala się według miejsca pobytu lub miejsca zamieszkania strony w okręgu konsularnym albo miejsca, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące wszczęcie postępowania.

3. Spory o właściwość rozstrzyga minister właściwy do spraw zagranicznych.

Komentarz do Art. 53.

Przepis określa zasady ustalania właściwości konsula, czyli zakresu spraw, w których konsul może działać. Konsul ma obowiązek przestrzegać swojej właściwości z urzędu. Oznacza to, że nie jest to wyłącznie kwestia uzgodnienia między konsulem a stroną, lecz element, który powinien być uwzględniany przy podejmowaniu czynności.

Właściwość terytorialną ustala się przede wszystkim na podstawie związku sprawy ze stroną albo ze zdarzeniem, które doprowadziło do wszczęcia postępowania. Znaczenie może mieć:

miejsce pobytu strony w okręgu konsularnym,
miejsce zamieszkania strony w tym okręgu,
miejsce, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące wszczęcie postępowania.

Przepis przewiduje więc kilka kryteriów, pozwalających powiązać sprawę z określonym okręgiem konsularnym. W zależności od okoliczności decydujące może być miejsce pobytu lub zamieszkania strony albo miejsce samego zdarzenia. Regulacja nie wskazuje hierarchii tych kryteriów, lecz wymienia je jako podstawy ustalenia właściwości terytorialnej.

Jeżeli powstanie spór o to, który konsul jest właściwy, rozstrzyga go minister właściwy do spraw zagranicznych. Rozwiązanie to zapewnia organ właściwy do rozstrzygania konfliktów dotyczących zakresu działania konsulów i pozwala wskazać właściwość w sytuacji, gdy nie wynika ona jednoznacznie z okoliczności sprawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1274.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 52.Art. 54.