Art. 49. Wyłączenie przepisów wobec obywateli państwa przyjmującego

1. Przepisów art. 20 i art. 39 nie stosuje się do obywateli polskich posiadających obywatelstwo państwa przyjmującego.

2. Przepisów art. 21, art. 41 oraz art. 48a–48n nie stosuje się do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej posiadających obywatelstwo państwa przyjmującego.

Komentarz do Art. 49.

Przepis określa, do jakich osób nie stosuje się wskazanych regulacji ustawy. Wprowadza dwa odrębne wyłączenia, uzależnione od obywatelstwa danej osoby oraz od posiadania przez nią obywatelstwa państwa przyjmującego.

Pierwsze wyłączenie dotyczy obywateli polskich, którzy posiadają również obywatelstwo państwa przyjmującego. Wobec tej grupy nie stosuje się przepisów art. 20 i art. 39.

Drugie wyłączenie obejmuje obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej posiadających obywatelstwo państwa przyjmującego. W ich przypadku wyłączone jest stosowanie przepisów art. 21, art. 41 oraz art. 48a-48n.

Znaczenie przepisu polega na tym, że wskazane regulacje nie mają zastosowania do osób należących do opisanych kategorii. Zakres wyłączenia jest różny dla każdej z nich: wobec obywateli polskich obejmuje art. 20 i art. 39, natomiast wobec obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej obejmuje art. 21, art. 41 oraz art. 48a-48n. Samo posiadanie obywatelstwa państwa przyjmującego jest w obu przypadkach warunkiem zastosowania tego przepisu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1274.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 48n.Art. 50.