Art. 365. Obowiązek zawarcia umowy o świadczenie usługi

Przedsiębiorca wyznaczony do realizacji obowiązku świadczenia usługi jest obowiązany do zawarcia umowy o jej świadczenie, chyba że użytkownik końcowy nie spełni warunków świadczenia tej usługi.

Komentarz do Art. 365.

Przepis określa podstawową zasadę zawierania umów przez przedsiębiorcę wyznaczonego do realizacji obowiązku świadczenia usługi. Taki przedsiębiorca jest obowiązany zawrzeć umowę o świadczenie tej usługi z użytkownikiem końcowym. Obowiązek ma charakter wiążący, co oznacza, że zawarcie umowy nie zostało pozostawione wyłącznie swobodnej decyzji przedsiębiorcy.

Jednocześnie przepis przewiduje wyraźny wyjątek. Przedsiębiorca może nie zawrzeć umowy, jeżeli użytkownik końcowy nie spełni warunków świadczenia usługi. Oznacza to, że obowiązek zawarcia umowy zależy od spełnienia tych warunków przez użytkownika. Sam fakt wystąpienia o zawarcie umowy nie przesądza więc jeszcze o konieczności jej zawarcia.

Regulacja wyznacza zatem prosty model postępowania: co do zasady umowa powinna zostać zawarta, a odmowa jest dopuszczalna w sytuacji, gdy użytkownik końcowy nie spełnia warunków świadczenia usługi. Przepis nie określa jednak, jakie konkretnie są te warunki ani w jaki sposób przedsiębiorca ma oceniać ich spełnienie. Nie reguluje również treści umowy, terminu jej zawarcia ani formy odmowy. Jego znaczenie praktyczne polega na połączeniu obowiązku przedsiębiorcy z przesłanką dotyczącą użytkownika końcowego, bez której wyjątek od tego obowiązku nie znajduje zastosowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1221.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 364.Art. 366.