Art. 359. Przedsiębiorca wyznaczony do realizacji obowiązku

Przez przedsiębiorcę wyznaczonego rozumie się przedsiębiorcę, który jest wyznaczany w decyzji, o której mowa w art. 360 ust. 7 albo w art. 361, do realizacji obowiązku oferowania specjalnego pakietu cenowego lub obowiązku świadczenia usługi, oraz przedsiębiorcę, na którego nałożono obowiązek świadczenia usługi w trybie art. 368 ust. 2.

Komentarz do Art. 359.

Przepis określa, kogo należy rozumieć przez „przedsiębiorcę wyznaczonego”. Jest to pojęcie obejmujące dwa przypadki, które różnią się podstawą nałożenia obowiązku.

Po pierwsze, przedsiębiorcą wyznaczonym jest przedsiębiorca wskazany w decyzji, o której mowa w art. 360 ust. 7 albo w art. 361. Takie wyznaczenie służy realizacji jednego z dwóch obowiązków: oferowania specjalnego pakietu cenowego albo świadczenia usługi. Z przepisu wynika więc, że samo prowadzenie działalności gospodarczej nie wystarcza do uznania danego podmiotu za przedsiębiorcę wyznaczonego. Konieczne jest wskazanie go w określonej decyzji oraz powiązanie tego wskazania z realizacją jednego z wymienionych obowiązków.

Po drugie, tym samym pojęciem objęto przedsiębiorcę, na którego nałożono obowiązek świadczenia usługi w trybie art. 368 ust. 2. W tym przypadku przepis nie odwołuje się do decyzji, o których mowa w art. 360 ust. 7 albo w art. 361, lecz do odrębnego trybu wskazanego w art. 368 ust. 2.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyraźnym wskazaniu, że „przedsiębiorca wyznaczony” może być określony na podstawie jednej z dwóch podstaw. W obu przypadkach jego status jest związany z obowiązkiem świadczenia usługi albo, w pierwszej kategorii, także z obowiązkiem oferowania specjalnego pakietu cenowego. Definicja pozwala ustalić, do jakich podmiotów odnosi się to określenie w dalszych przepisach.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1221.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 358.Art. 360.