Art. 168. Umowa o dostępie telekomunikacyjnym

1. Dostęp telekomunikacyjny świadczony jest na podstawie umowy zawieranej w formie dokumentowej pod rygorem nieważności, zwanej dalej „umową o dostępie”, lub na podstawie decyzji, o której mowa w art. 182 ust. 1 oraz w art. 188.

2. Umowa o dostępie określa warunki dostępu telekomunikacyjnego i związanej z nim współpracy.

Komentarz do Art. 168.

Przepis określa podstawy świadczenia dostępu telekomunikacyjnego oraz wymagania dotyczące ustalenia zasad takiego dostępu. Dostęp może być świadczony na podstawie umowy o dostępie albo na podstawie decyzji wskazanej w art. 182 ust. 1 oraz w art. 188. Oznacza to, że przepis przewiduje zarówno drogę umowną, opartą na uzgodnieniu warunków przez zainteresowane strony, jak i drogę opartą na rozstrzygnięciu wskazanym w tych przepisach.

Umowa o dostępie musi zostać zawarta w formie dokumentowej. Zachowanie tej formy jest wymagane pod rygorem nieważności, a więc jej brak wpływa na ważność umowy. Przepis nie określa szczegółowo, jak ma wyglądać dokument lub zapis potwierdzający zawarcie umowy, wskazuje natomiast samą formę, w której umowa powinna zostać zawarta.

Treścią umowy są przede wszystkim warunki dostępu telekomunikacyjnego. Powinna ona również określać zasady współpracy związanej z tym dostępem. Przepis łączy więc kwestie technicznego lub organizacyjnego udostępnienia dostępu z ustaleniem reguł współdziałania stron. W praktyce znaczenie tego przepisu polega na wskazaniu podstawy prawnej świadczenia dostępu oraz na wyznaczeniu minimalnego zakresu spraw, które muszą zostać uregulowane w umowie. Gdy dostęp nie jest świadczony na podstawie umowy, jego podstawą może być decyzja, o której mowa w art. 182 ust. 1 lub w art. 188.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1221.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 167.Art. 169.