Art. 5. Wody lecznicze, termalne i solanki

1. Kopalinami nie są wody, z wyjątkiem wód leczniczych, wód termalnych i solanek.

2. Wodą:

1) leczniczą jest woda podziemna, która pod względem chemicznym i mikrobiologicznym nie jest zanieczyszczona, cechuje się naturalną zmiennością cech fizycznych i chemicznych, o zawartości:

a) rozpuszczonych składników mineralnych stałych – niemniej niż 1000 mg/dm lub

b) jonu żelazawego – niemniej niż 10 mg/dm(wody żelaziste), lub

c) jonu fluorkowego – niemniej niż 2 mg/dm(wody fluorkowe), lub

d) jonu jodkowego – niemniej niż 1 mg/dm(wody jodkowe), lub

e) siarki dwuwartościowej – niemniej niż 1 mg/dm(wody siarczkowe), lub

f) kwasu metakrzemowego – niemniej niż 70 mg/dm(wody krzemowe), lub

g) radonu – niemniej niż 74 Bq/dm(wody radonowe), lub

h) dwutlenku węgla niezwiązanego – niemniej niż 250 mg/dm,ztym że od 250 do 1000 mg/dmto wody kwasowęglowe, a powyżej 1000 mg/dmto szczawa;

2) termalną jest woda podziemna, która na wypływie z ujęcia ma temperaturę niemniejszą niż 20 C.

3. Solanką jest woda podziemna o zawartości rozpuszczonych składników mineralnych stałych, niemniejszej niż 35 g/dm.

4. Wodami leczniczymi, wodami termalnymi i solankami nie są wody pochodzące z odwadniania wyrobisk górniczych.

Komentarz do Art. 5.

Przepis określa, które wody są traktowane jako wyjątek od zasady, że wody nie są kopalinami. Do tej kategorii zalicza wyłącznie wody lecznicze, wody termalne i solanki, a następnie wskazuje wymagania pozwalające zakwalifikować wodę do każdego z tych rodzajów.

„Woda lecznicza” musi być wodą podziemną, niezanieczyszczoną pod względem chemicznym i mikrobiologicznym oraz charakteryzującą się naturalną zmiennością cech fizycznych i chemicznych. Dodatkowo powinna spełniać co najmniej jeden z określonych progów zawartości składników lub substancji. Chodzi między innymi o rozpuszczone składniki mineralne stałe, jony żelazawego, fluorkowego i jodkowego, siarkę dwuwartościową, kwas metakrzemowy, radon albo niezwiązany dwutlenek węgla. W przypadku dwutlenku węgla przepis rozróżnia wody kwasowęglowe, zawierające od 250 do 1000 mg/dm, oraz szczawy, w których zawartość przekracza 1000 mg/dm.

„Woda termalna” to woda podziemna, której temperatura na wypływie z ujęcia wynosi co najmniej 20 °C. „Solanka” musi natomiast zawierać co najmniej 35 g/dm rozpuszczonych składników mineralnych stałych.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wyznaczeniu kryteriów klasyfikacji wód. Samo podziemne pochodzenie wody nie wystarcza do uznania jej za leczniczą, termalną lub solankę, konieczne jest spełnienie właściwych warunków. Jednocześnie przepis wyraźnie wyłącza z tych kategorii wody pochodzące z odwadniania wyrobisk górniczych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 981.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wody

Art. 4.Art. 6.