Art. 129c. Kara za wadliwe lub przeterminowane produkty lecznicze

1. Kto, wbrew przepisowi art. 67 ust. 1, stosuje produkty lecznicze nieodpowiadające ustalonym wymaganiom jakościowym lub produkty lecznicze w odniesieniu do których upłynął termin ważności, podlega karze pieniężnej w wysokości do 5000 zł.

2. Do kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 129b ust. 2 i 3.

Komentarz do Art. 129c.

Przepis określa karę pieniężną za stosowanie produktów leczniczych w sytuacjach wskazanych w jego ust. 1. Odpowiedzialność dotyczy osoby, która, wbrew przepisowi art. 67 ust. 1, stosuje produkty lecznicze niespełniające ustalonych wymagań jakościowych albo produkty lecznicze, w odniesieniu do których upłynął termin ważności.

Są to dwie odrębne przesłanki. Pierwsza odnosi się do jakości produktu, która nie odpowiada wymaganiom ustalonym dla danego produktu. Druga dotyczy samego upływu terminu ważności. W obu przypadkach znaczenie ma stosowanie produktu oraz działanie niezgodne z art. 67 ust. 1. Przepis nie uzależnia zastosowania kary od wystąpienia dodatkowego skutku, takiego jak powstanie szkody.

Za takie działanie grozi kara pieniężna w wysokości do 5000 zł. Sformułowanie „do 5000 zł” wskazuje maksymalny poziom kary, a nie kwotę ustalaną automatycznie w każdym przypadku. Oznacza to, że wysokość konkretnej kary może być niższa od wskazanej granicy.

Ustęp 2 stanowi, że do tej kary stosuje się przepisy art. 129b ust. 2 i 3. Przepis nie powtarza ich treści, lecz odsyła do nich w zakresie wskazanym w tym odesłaniu. W praktyce art. 129c tworzy więc samodzielną podstawę ukarania za stosowanie produktu o niewłaściwej jakości lub po upływie terminu ważności, a jednocześnie łączy tę karę z regulacją przewidzianą w art. 129b ust. 2 i 3.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1381.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 129bb.Art. 129d.