Art. 129a. Grzywna za niedozwoloną reklamę i próbki dla nieuprawnionych

1. Kto kieruje do publicznej wiadomości reklamę produktów leczniczych:

1) wydawanych wyłącznie na podstawie recepty lub

2) których nazwa jest identyczna z nazwą produktu leczniczego wydawanego wyłącznie na podstawie recepty, lub

3) zawierających środki odurzające lub substancje psychotropowe, lub

4) umieszczonych na wykazach leków refundowanych lub produktów leczniczych wydawanych bez recepty o nazwie identycznej z nazwą produktów leczniczych umieszczonych na tych wykazach, podlega grzywnie.

2. Kto dostarcza próbki produktów leczniczych osobom nieuprawnionym, podlega grzywnie.

Komentarz do Art. 129a.

Przepis określa dwa zachowania związane z produktami leczniczymi, za które przewidziano grzywnę. Pierwsze polega na kierowaniu do publicznej wiadomości reklamy produktu leczniczego należącego do jednej z kategorii wskazanych w ust. 1. Chodzi o produkty wydawane wyłącznie na podstawie recepty, a także o produkty, których nazwa jest identyczna z nazwą produktu wydawanego wyłącznie na podstawie recepty. Ograniczenie obejmuje również produkty zawierające środki odurzające lub substancje psychotropowe.

Osobną kategorię stanowią produkty umieszczone na wykazach leków refundowanych oraz produkty lecznicze wydawane bez recepty, których nazwa jest identyczna z nazwą produktu leczniczego umieszczonego na takim wykazie. Wystąpienie którejkolwiek z tych cech, przy jednoczesnym kierowaniu reklamy do publicznej wiadomości, wiąże się z sankcją w postaci grzywny. Przepis nie różnicuje wysokości grzywny w zależności od rodzaju produktu ani nie wskazuje dodatkowych warunków dotyczących treści lub formy reklamy.

Drugi przypadek dotyczy dostarczania próbek produktów leczniczych osobom nieuprawnionym. Również za to zachowanie ustawa przewiduje grzywnę. Regulacja obejmuje zatem zarówno publiczne reklamowanie określonych produktów, jak i przekazywanie ich próbek osobom, które nie są uprawnione do ich otrzymania. Znaczenie praktyczne przepisu polega na objęciu sankcją dwóch odrębnych form udostępniania informacji lub produktów leczniczych, przy czym każda z nich została opisana w osobnej jednostce redakcyjnej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1381.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 129.Art. 129b.