Art. 127d. Nakładanie kar pieniężnych przez organy Inspekcji Farmaceutycznej

1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 127, art. 127b–127ca, art. 127cb ust. 1–3 oraz art. 127cc, nakłada Główny Inspektor Farmaceutyczny w drodze decyzji.

2. Kary pieniężne, o których mowa w art. 127cb ust. 4 i art. 127cd ust. 1, nakłada właściwy wojewódzki inspektor farmaceutyczny w drodze decyzji.

3. Główny Inspektor Farmaceutyczny albo wojewódzki inspektor farmaceutyczny jest wierzycielem w rozumieniu przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Komentarz do Art. 127d.

Przepis określa, które organy nakładają poszczególne kary pieniężne oraz w jakiej formie następuje ich nałożenie. Rozdziela w tym zakresie kompetencje między Głównego Inspektora Farmaceutycznego a właściwego wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego.

Główny Inspektor Farmaceutyczny nakłada, w drodze decyzji, kary pieniężne dotyczące naruszeń wskazanych w art. 127, art. 127b-127ca, art. 127cb ust. 1-3 oraz art. 127cc. Z kolei właściwy wojewódzki inspektor farmaceutyczny nakłada, również w drodze decyzji, kary pieniężne przewidziane w art. 127cb ust. 4 oraz art. 127cd ust. 1. O właściwości organu decyduje więc podstawa prawna konkretnej kary, a w przypadku kar wskazanych w art. 127cb znaczenie ma także ustęp, na którym kara została oparta.

Ustęp 3 wskazuje ponadto, że Główny Inspektor Farmaceutyczny albo wojewódzki inspektor farmaceutyczny jest „wierzycielem” w rozumieniu przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przepis łączy zatem kompetencję do nałożenia kary z określeniem organu występującego w roli wierzyciela na potrzeby tego postępowania. W praktyce porządkuje to odpowiedzialność organów za poszczególne kary i wskazuje, że rozstrzygnięcie w sprawie kary przyjmuje formę decyzji administracyjnej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 1381.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 127cd.Art. 127da.