Art. 41. Zawiadomienie o podejrzeniu wykroczenia lub przestępstwa

W razie powstania w toku kontroli uzasadnionego podejrzenia popełnienia wykroczenia lub przestępstwa przez kontrolowaną jednostkę lub inny podmiot, Prezes Narodowego Banku Polskiego powiadamia o tym właściwy organ zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Komentarz do Art. 41.

Przepis określa obowiązek Prezesa Narodowego Banku Polskiego w sytuacji, gdy w toku kontroli pojawi się uzasadnione podejrzenie popełnienia czynu zabronionego. Chodzi o podejrzenie popełnienia wykroczenia lub przestępstwa przez kontrolowaną jednostkę albo przez inny podmiot. Oznacza to, że regulacja obejmuje nie tylko podmiot bezpośrednio poddany kontroli, lecz także inne podmioty, jeżeli podejrzenie dotyczy ich działania lub zaniechania ujawnionego w toku tej kontroli.

Kluczowe znaczenie ma wymóg, aby podejrzenie było uzasadnione. Samo jego powstanie uruchamia obowiązek powiadomienia właściwego organu. Przepis nie uzależnia tego obowiązku od ostatecznego ustalenia, że wykroczenie lub przestępstwo rzeczywiście zostało popełnione. Nie wskazuje też konkretnego organu, do którego należy skierować informację. Odsyła w tym zakresie do właściwego organu ustalonego zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na połączeniu kontroli z obowiązkiem przekazania informacji o podejrzeniu czynu zabronionego poza strukturę kontroli. Prezes Narodowego Banku Polskiego nie rozstrzyga na tej podstawie o odpowiedzialności kontrolowanej jednostki ani innego podmiotu, lecz powiadamia właściwy organ. Dalsze działania wynikają z obowiązujących przepisów, do których odwołuje się art. 41. Regulacja wyznacza więc moment powstania obowiązku informacyjnego oraz jego podstawę, ale nie opisuje dalszego postępowania po przekazaniu powiadomienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2002 r. poz. 1178.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 40c.Art. 55.