Art. 15. Ewidencjonowanie wartości dewizowych przed ich sprzedażą

Sprzedaż wartości dewizowych, kupionych w ramach działalności kantorowej, może być dokonywana po wprowadzeniu tych wartości do ewidencji, o której mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1, na podstawie wpisu określającego datę realizacji transakcji.

Komentarz do Art. 15.

Przepis określa warunek, po którego spełnieniu możliwa jest sprzedaż wartości dewizowych nabytych w ramach działalności kantorowej. Taką sprzedaż można przeprowadzić dopiero po wprowadzeniu tych wartości do ewidencji wskazanej w art. 14 ust. 1 pkt 1.

Kluczowe znaczenie ma kolejność czynności. Najpierw wartości dewizowe muszą zostać ujęte w odpowiedniej ewidencji, a dopiero później mogą zostać sprzedane. Samo dokonanie wpisu nie jest jednak dowolne. Musi on określać datę realizacji transakcji. Przepis wiąże więc możliwość sprzedaży zarówno z wcześniejszym wprowadzeniem wartości dewizowych do ewidencji, jak i z zamieszczeniem w niej informacji o dacie transakcji.

Regulacja odnosi się wyłącznie do wartości dewizowych kupionych w ramach działalności kantorowej. Nie ustanawia ogólnej zasady dotyczącej każdej sprzedaży wartości dewizowych, lecz wskazuje wymaganie dotyczące sprzedaży wartości nabytych w tym konkretnym zakresie działalności. W praktyce przepis porządkuje moment, w którym sprzedaż może zostać dokonana, oraz wskazuje, jaka informacja musi znaleźć się w ewidencji. Jej wpis powinien pozwalać ustalić datę realizacji transakcji, ponieważ właśnie od uprzedniego dokonania takiego ujęcia zależy możliwość sprzedaży.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2002 r. poz. 1178.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 14.Art. 16.