Przejdź do treści

Prawo czekowe

Dział XVI. Przepisy końcowe i przejściowe

7 artykułów

DZIAŁ XVI

Przepisy końcowe i przejściowe

Art. 82. Przepis derogacyjny
Z dniem wejścia w życie prawa niniejszego traci moc rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 listopada 1924 r. o prawie czekowem (Dz. U. R. P. Nr 100, poz. 927).
Art. 83. Odesłania do przepisów uchylanych
Ilekroć przepisy prawne powołują się na dotychczasowe prawo czekowe, stosuje się odpowiednio przepisy prawa niniejszego.
Art. 84. Izby rozrachunkowe
Rozporządzenie Ministra Skarbu, wydane w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, ustali, które instytucje są izbami rozrachunkowemi.
Art. 85. Utrzymanie w mocy niektórych przepisów o wierzytelnościach w walutach zagranicznych
Pozostają w mocy przepisy rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 12 czerwca 1934 r. o wierzytelnościach w walutach zagranicznych (Dz. U. R. P. Nr. 59, poz. 509), z wyjątkiem przepisu art. 2 ust. (3), który traci moc w stosunku do czeków, wystawionych po wejściu w życie prawa niniejszego.
Art. 86. Wyłączenie stosowania przepisów ustawy do czeków wystawionych przed jej wejściem w życie
Przepisów prawa niniejszego nie stosuje się do czeków, wystawionych przed jego wejściem w życie.
Art. 87. Wykonanie przepisów ustawy
Wykonanie prawa niniejszego porucza się Ministrowi Sprawiedliwości.
Art. 88. Wejście w życie ustawy
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1936 r.

Pełna treść aktu: Prawo czekowe.