Art. 79. Zapłata czeku po zawiadomieniu o wszczęciu postępowania

Dłużnik czekowy oraz trasat, który po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania płaci czek, czyni to na własne niebezpieczeństwo; wolno mu jednak sumę czekową złożyć do depozytu sądowego miejsca płatności i zwolnić się przez to z zobowiązania.

Komentarz do Art. 79.

Przepis określa skutki zapłaty czeku przez dłużnika czekowego albo trasata po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania. Od tego momentu zapłata jest dokonywana „na własne niebezpieczeństwo” osoby, która jej dokonuje. Oznacza to, że przepis wiąże z taką zapłatą ryzyko po stronie płacącego, nie wyłączając jednocześnie możliwości uregulowania sumy czekowej.

Regulacja przewiduje bowiem alternatywne rozwiązanie. Dłużnik czekowy lub trasat może złożyć sumę czekową do depozytu sądowego właściwego dla miejsca płatności. Złożenie tej sumy do depozytu prowadzi do zwolnienia z zobowiązania. Przepis wskazuje więc dwa sposoby postępowania po otrzymaniu zawiadomienia: bezpośrednią zapłatę, obciążoną wskazanym ryzykiem, albo złożenie należnej kwoty do depozytu sądowego.

Znaczenie praktyczne tej regulacji polega na określeniu bezpiecznego, przewidzianego w przepisie sposobu uwolnienia się od zobowiązania. Dla zastosowania tej możliwości istotne są trzy elementy: osoba dokonująca zapłaty musi być dłużnikiem czekowym albo trasatem, musi wcześniej otrzymać zawiadomienie o wszczęciu postępowania, a depozyt powinien zostać złożony w sądzie miejsca płatności. Przepis nie uzależnia zwolnienia od dodatkowych czynności opisanych w jego treści, lecz wiąże je bezpośrednio ze złożeniem sumy czekowej do właściwego depozytu sądowego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1936 r. poz. 283.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 78.Art. 80.