Art. 59. Niesłuszne wzbogacenie wystawcy po wygaśnięciu zobowiązania

Wystawca, którego zobowiązanie czekowe wygasło wskutek przedawnienia lub zaniedbania czynności zachowawczych, jest zobowiązany wobec posiadacza czeku, o ile z jego szkodą niesłusznie się zbogacił. Roszczenie z tytułu niesłusznego zbogacenia ulega przedawnieniu z upływem lat trzech, licząc od dnia wygaśnięcia zobowiązania czekowego.

Komentarz do Art. 59.

Przepis określa odpowiedzialność wystawcy czeku w sytuacji, gdy jego zobowiązanie czekowe już wygasło. Wygaśnięcie może nastąpić z dwóch wskazanych przyczyn: wskutek przedawnienia albo wskutek zaniedbania czynności zachowawczych. Samo wygaśnięcie zobowiązania nie oznacza jednak automatycznie obowiązku zapłaty na rzecz posiadacza czeku.

Odpowiedzialność wystawcy powstaje tylko wtedy, gdy zostały spełnione łącznie określone warunki. Po pierwsze, wystawca musi niesłusznie się wzbogacić. Po drugie, wzbogacenie to musi nastąpić z szkodą dla posiadacza czeku. W takim przypadku wystawca jest zobowiązany wobec posiadacza, mimo że wcześniejsze zobowiązanie czekowe wygasło. Przepis wiąże więc obowiązek wystawcy nie z dalszym istnieniem zobowiązania czekowego, lecz z uzyskaniem niesłusznej korzyści kosztem posiadacza.

Art. 59 określa również termin dochodzenia roszczenia z tytułu niesłusznego wzbogacenia. Roszczenie to przedawnia się z upływem trzech lat, przy czym termin ten liczy się od dnia wygaśnięcia zobowiązania czekowego. Data wygaśnięcia ma zatem znaczenie zarówno dla ustalenia, od kiedy można obliczać ten termin, jak i dla oceny, czy roszczenie nadal mieści się w przewidzianym okresie. Przepis tworzy tym samym odrębną podstawę odpowiedzialności wystawcy po wygaśnięciu zobowiązania czekowego, ale ogranicza ją do przypadków niesłusznego wzbogacenia powodującego szkodę po stronie posiadacza.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1936 r. poz. 283.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

przedawnienie

Art. 58.Art. 60.