Art. 53. Przerwanie i zawieszenie przedawnienia oraz jego skutki

Prawo powszechne określa przyczyny przerwania i zawieszenia biegu przedawnienia roszczeń czekowych. Przerwanie przedawnienia ma skutek jedynie wobec tego dłużnika czekowego, którego dotyczy przyczyna przerwania.

Komentarz do Art. 53.

Przepis określa sposób uregulowania dwóch kwestii związanych z przedawnieniem roszczeń czekowych: przyczyn jego przerwania oraz przyczyn zawieszenia jego biegu. Nie wylicza jednak tych przyczyn samodzielnie. Wskazuje, że określa je prawo powszechne, a więc zasady dotyczące tych zdarzeń należy ustalać na podstawie regulacji znajdujących się poza tym przepisem.

Kluczowe znaczenie ma rozróżnienie między samym istnieniem przyczyny przerwania przedawnienia a zakresem jej skutku. Przerwanie nie działa wobec wszystkich dłużników czekowych automatycznie. Skutek odnosi się wyłącznie do tego dłużnika czekowego, którego dotyczy konkretna przyczyna przerwania. Oznacza to, że dla oceny biegu przedawnienia trzeba ustalić nie tylko, czy wystąpiło zdarzenie powodujące przerwanie, lecz także, którego dłużnika ono dotyczy.

Przepis zachowuje zatem dwa poziomy regulacji. Prawo powszechne rozstrzyga, jakie okoliczności prowadzą do przerwania albo zawieszenia biegu przedawnienia, natomiast ten przepis wskazuje szczególną zasadę przypisania skutku przerwania. W praktyce rozróżnienie to ma znaczenie przy analizie roszczeń wobec więcej niż jednego dłużnika czekowego, ponieważ przerwanie przedawnienia związane z jednym dłużnikiem nie jest na podstawie tego przepisu rozciągane na pozostałych. Autor przepisu wyraźnie ogranicza skutek przerwania do relacji z dłużnikiem, którego dotyczy przyczyna przerwania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1936 r. poz. 283.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

przedawnienie

Art. 52.Art. 54.