Art. 46. Roszczenia zwrotne po wykupieniu czeku

Kto czek wykupił, może żądać od swoich poprzedników:

1) całkowitej sumy zapłaconej;

2) odsetek w wysokości sześć od sta, a przy czekach, wystawionych i płatnych w Polsce, odsetek ustawowych za opóźnienie od powyższej sumy, licząc od dnia wykupienia czeku;

3) własnych kosztów;

4) prowizji komisowej od sumy czekowej, obliczonej według art. 45 pkt 4).

Komentarz do Art. 46.

Przepis określa zakres żądań osoby, która wykupiła czek, wobec swoich poprzedników. Wykupienie czeku oznacza w tym ujęciu zapłatę kwoty związanej z czekiem, a art. 46 wskazuje, jakie należności mogą być następnie dochodzone.

Osoba wykupująca może żądać przede wszystkim całkowitej sumy zapłaconej. Przepis przyznaje jej także prawo do odsetek od tej sumy, przy czym sposób ich określenia zależy od rodzaju czeku. Co do zasady wskazano odsetki w wysokości sześć od sta. Jeżeli jednak czek został wystawiony i jest płatny w Polsce, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie. W obu przypadkach odsetki są liczone od dnia wykupienia czeku.

Zakres żądania obejmuje również własne koszty osoby, która czek wykupiła. Oprócz tego może ona żądać prowizji komisowej od sumy czekowej. Jej wysokość nie jest określona bezpośrednio w tym przepisie, lecz ma być obliczona według art. 45 pkt 4).

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wyliczeniu pełnego zakresu należności, których może domagać się wykupujący od poprzedników. Obejmuje on nie tylko zwrot zapłaconej sumy, lecz także odsetki, własne koszty oraz prowizję komisową. Dla ustalenia wysokości żądania istotne są zatem dzień wykupienia czeku, miejsce jego wystawienia i płatności oraz sposób obliczenia prowizji wskazany w art. 45 pkt 4).

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1936 r. poz. 283.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 45.Art. 47.