Art. 10. Skutki wadliwości podpisów na czeku

Jeżeli na czeku znajdują się podpisy osób, niezdolnych do zaciągania zobowiązań czekowych, podpisy fałszywe, podpisy osób nieistniejących albo podpisy, które z jakiejkolwiek innej przyczyny nie zobowiązują osób, które czek podpisały lub których nazwiskiem czek został podpisany, nie uchybia to ważności innych podpisów.

Komentarz do Art. 10.

Przepis określa skutki występowania na jednym czeku podpisów, które nie wywołują zobowiązania czekowego po stronie osób wskazanych przy tych podpisach. Dotyczy to kilku sytuacji: podpisu osoby niezdolnej do zaciągania zobowiązań czekowych, podpisu fałszywego, podpisu osoby nieistniejącej oraz podpisu, który z jakiejkolwiek innej przyczyny nie zobowiązuje osoby, która go złożyła, albo osoby, której nazwiskiem czek został podpisany.

Najważniejszą zasadą jest rozdzielenie skutków poszczególnych podpisów. Jeżeli jeden lub kilka podpisów nie zobowiązuje wskazanych osób, okoliczność ta nie uchybia ważności innych podpisów umieszczonych na czeku. Oznacza to, że wada dotycząca konkretnego podpisu nie przekreśla automatycznie ważności pozostałych podpisów. Przepis nie uzależnia tego skutku od rodzaju przyczyny, dla której dany podpis nie wywołuje zobowiązania, ponieważ obejmuje zarówno wyraźnie wymienione przypadki, jak i każdą inną przyczynę prowadzącą do takiego rezultatu.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że każdy podpis na czeku zachowuje własne znaczenie. Ocena jednego podpisu nie przenosi się automatycznie na pozostałe, dlatego wystąpienie podpisu fałszywego, podpisu osoby nieistniejącej lub podpisu osoby niezdolnej do zaciągania zobowiązań czekowych samo w sobie nie pozbawia ważności innych podpisów znajdujących się na tym samym czeku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1936 r. poz. 283.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 9.Art. 11.