Art. 36. p.c. Wniosek o zastosowanie zwolnienia celnego

Zwolnienie od należności przywozowych lub należności wywozowych stosuje się na wniosek zgłaszającego.

Komentarz do Art. 36. pc

Przepis określa sposób uruchomienia zwolnienia od należności przywozowych lub należności wywozowych. Wynika z niego, że takie zwolnienie stosuje się na wniosek zgłaszającego, a więc nie jest ono stosowane z urzędu, bez działania osoby dokonującej zgłoszenia.

Kluczowe znaczenie ma tu forma wszczęcia procedury. Zastosowanie zwolnienia jest powiązane ze złożeniem wniosku przez zgłaszającego. Sam fakt istnienia możliwości zwolnienia nie oznacza jeszcze, że zostanie ono zastosowane automatycznie. Przepis wskazuje jeden element konieczny z punktu widzenia tego mechanizmu, czyli wystąpienie przez zgłaszającego z odpowiednim wnioskiem.

Regulacja obejmuje dwa rodzaje należności: należności przywozowe oraz należności wywozowe. W obu przypadkach obowiązuje ta sama zasada, zwolnienie stosuje się na wniosek zgłaszającego. Przepis nie różnicuje sposobu działania zależnie od rodzaju należności, nie określa jednak treści wniosku, terminu jego złożenia ani innych wymogów związanych z jego rozpatrzeniem.

W praktyce przepis wskazuje więc, że inicjatywa w zakresie zastosowania zwolnienia należy do zgłaszającego. To jego wniosek stanowi podstawę do zastosowania zwolnienia, zarówno przy należnościach związanych z przywozem, jak i przy należnościach związanych z wywozem. Regulacja porządkuje tym samym podstawową zasadę postępowania, nie przesądzając samodzielnie o spełnieniu innych warunków zwolnienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1373.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 35b. pc Art. 37. pc