Art. 63c. Polecenie przelewu

Polecenie przelewu stanowi udzieloną bankowi dyspozycję dłużnika obciążenia jego rachunku określoną kwotą i uznania tą kwotą rachunku wierzyciela. Bank wykonuje dyspozycję dłużnika w sposób przewidziany w umowie rachunku bankowego.

Komentarz do Art. 63c.

Przepis określa istotę polecenia przelewu oraz sposób jego wykonania przez bank. Jest to dyspozycja udzielona bankowi przez dłużnika, czyli posiadacza rachunku, którego środki mają zostać wykorzystane. Dyspozycja obejmuje dwa powiązane działania: obciążenie rachunku dłużnika określoną kwotą oraz uznanie tą samą kwotą rachunku wierzyciela.

Kluczowe elementy polecenia przelewu to:

istnienie dyspozycji dłużnika skierowanej do banku,
wskazanie kwoty, którą należy pobrać z rachunku dłużnika,
obciążenie rachunku dłużnika,
uznanie rachunku wierzyciela tą samą kwotą.

Przepis nie opisuje dodatkowych czynności ani szczegółowego przebiegu operacji. Wskazuje natomiast, że bank wykonuje dyspozycję w sposób przewidziany w umowie rachunku bankowego. Oznacza to, że umowa określa sposób realizacji polecenia przelewu, natomiast sam przepis wyznacza jego podstawowy rezultat: zmniejszenie środków na rachunku dłużnika i zwiększenie środków na rachunku wierzyciela o tę samą kwotę.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na jasnym określeniu ról uczestników oraz skutku przelewu. Dłużnik inicjuje operację przez wydanie bankowi dyspozycji, bank ją wykonuje zgodnie z umową rachunku bankowego, a wierzyciel jest wskazanym odbiorcą kwoty. W ten sposób przepis porządkuje podstawowy mechanizm przekazania środków między rachunkami.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 38.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 63b.Art. 63d.