Postanowienie WZ 6/15

Sygn. akt: WZ 6/15 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Błuś (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Steckiewicz SSN Andrzej Tomczyk Protokolant : Ewa Śliwa po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 2 czerwca 2015 r., zażalenia Z. T. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 14 kwietnia 2015 r., p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Wojskowy Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2015 r. sprawę z wniosku Z.T. o zwrot nienależnie pobranej grzywny i kosztów sądowych wraz z odsetkami, przekazał do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W. jako sądowi właściwemu. Zażalenie na to postanowienie złożył Z. . podnosząc, że orzeczenie sądu zostało wydane bezpodstawnie, ponieważ nie domaga się on odszkodowania ani zadośćuczynienia tylko zwrotu nienależnie pobranych przez Skarb Państwa kwot wynikających z orzeczonej kary grzywny i zasądzonych kosztów procesu. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że żądana przez wnioskodawcę kwota pieniędzy, została wpłacona w wykonaniu prawomocnego orzeczenia sądu wojskowego, które następnie zostało uchylone. Z. T. dochodził swoich roszczeń z tytułu poniesionych szkód , w tym zapłaconej grzywny i kosztów procesu oraz doznanych krzywd wynikających z tego skazania. Sądem właściwym w tym zakresie jest sąd powszechny, co w sposób szczegółowy zostało opisane w zaskarżonym postanowieniu Wojskowego Sądu Okręgowego w W. Nie ma przy tym znaczenia do kasy, którego sądu została wpłacona grzywna czy też koszty postępowania. Wskazane przez Sąd pierwszej instancji przepisy proceduralne w sposób niebudzący wątpliwości określają sąd właściwy do rozpoznawania roszczeń majątkowych wnioskodawcy wynikających przecież z wykonania wobec niego kary, której nie powinien był ponieść. W tym stanie sprawy należało utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Pouczenie: na postanowienie Sądu Najwyższego zażalenie nie przysługuje ( art.426 § 1 k.p.k.)