Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok VIII C 120/13

Sąd
Sąd powszechny
Data
Sygnatura
VIII C 120/13
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Paweł Wiśniewski

Teza

Pośrednikowi w obrocie nieruchomościami nie należy się wynagrodzenie za czynności zmierzające do zawarcia przez zamawiającego umowy nabycia lub zbycia praw do nieruchomości jeżeli sam jest stroną tej umowy.

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt VIII C 120/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 kwietnia 2013 r.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia, Wydział VIII Cywilny

w składzie:

Przewodniczący: SSR Paweł Wiśniewski

Protokolant: Anna Hrydziuszko

po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2013 r. we Wrocławiu

na rozprawie

sprawy z powództwa Z. H.

przeciwko M. N.

o zapłatę

I. oddala powództwo;

II. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1.217 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE

Pozwem wniesionym w dniu 25 stycznia 2013 r. powódka Z. H. domagała się zasądzenia od pozwanego M. N. kwoty 8.000 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności wysokości stopy kredytu lombardowego NBP od dnia 29 marca 2012 r. do dnia zapłaty.

Uzasadniając swoje żądanie, podała, że w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zawarła z pozwanym umowę pośrednictwa przy sprzedaży nieruchomości położonej we W. przy ul. (...). W dniu 28 marca 2012 r. pozwany zawarł przedwstępną umowę sprzedaży tej nieruchomości, a zatem na podstawie umowy pośrednictwa powódka uprawniona była do domagania się zapłaty prowizji w wysokości 2% wartości zbywanej nieruchomości. Pomimo kierowanych wezwań, pozwany nie spełnił świadczenia.

Na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2013 r. oraz w pisemnej odpowiedzi na pozew złożonej na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2013 r. pozwany wniósł o oddalenie powództwa, zarzucając, że umowa przedwstępna została przez niego jedynie parafowana, a strony miały dokonać na późniejszym etapie poprawek. Podniósł przy tym, że nie zostały wykonane zobowiązania wynikające z opisanej umowy, m.in. w zakresie zapłacenia zadatku. Zarzucił ponadto, iż powódka, która jest pośrednikiem zawarła następnie z pozwanym umowę przedwstępną występując jako właściciel nieruchomości, a zatem je zachowanie było niezgodne z zasadami etyki zawodowej pośredników w obrocie nieruchomościami, skoro interesy zleceniodawcy (pozwanego) oraz powódki były sprzeczne. Zarzucił również, iż zawierająca umowę pośrednictwa K. F. nie wykazała swojego umocowania.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powódka Z. H. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...)- home. Zajmuje się pośrednictwem w obrocie nieruchomościami. Siedzibą jej biura jest W., ul. (...).

Bezsporne.

W dniu 28 marca 2012 r. pozwany M. N. zawarł z powódką reprezentowaną przez K. F., umowę pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości.

W ramach tej umowy powódka, jako zleceniobiorca, zobowiązała się podjąć wykonania dla pozwanego, jako zleceniodawcy, czynności organizacyjno-marketingowe zmierzające do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości położonej we W. przy ul. (...). Pozwany zamierzał nabyć przedmiotową nieruchomość.

Za wykonanie czynności będących przedmiotem umowy, w szczególności za wskazanie zleceniodawcy kontrahenta, zleceniodawca miał zapłacić zleceniobiorcy wynagrodzenie prowizyjne w wysokości 2% netto wartości zbywanej nieruchomości ustalonej w umowie sprzedaży (§ 3 ust. 1). Wynagrodzenie miało być płatne w dniu zawarcia umowy przedwstępnej, jeśli taka była zawierana (§ 3 ust. 3). W przypadku uchybienia terminu zapłaty wynagrodzenia, zleceniodawca miał zapłacić zleceniobiorcy odsetki w wysokości 0,2% za każdy dzień opóźnienia (§ 3 ust. 5).

Dowód: umowa pośrednictwa sprzedaży nieruchomości z dnia 28.03.2012 r., k. 8-11.

W dniu 28 marca 2012 r. pozwany zawarł z powódką przedwstępną umowę sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego we W. przy ul. (...), na mocy której zobowiązał się nabyć przedmiotową nieruchomość na warunkach określonych w umowie. Cenę sprzedaży lokalu strony ustaliły na 375.000 zł, zaś cenę garażu jednostanowiskowego na 30.000 zł. Umowa przyrzeczona miała zostać zawarta nie później niż do dnia 1 czerwca 2012 r.

Dowód: przedwstępna umowa sprzedaży z dnia 28.03.2012 r., k. 12-13.

Pismem z dnia 3 września 2012 r. powódka wezwała pozwanego do zapłaty prowizji za usługi pośrednictwa w nabyciu nieruchomości przy ul. (...) w wysokości 8.000 zł w terminie do dnia 14 września 2012 r.

Dowód: pismo z dnia 3.09.2012 r., k. 14.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo było nieuzasadnione i podlegało oddaleniu w całości.

Zgodnie z art. 180 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010, nr 102, poz. 651 j.t.), pośrednictwo w obrocie nieruchomościami polega na zawodowym wykonywaniu przez pośrednika w obrocie nieruchomościami czynności zmierzających do zawarcia przez inne osoby umów m.in. nabycia lub zbycia praw do nieruchomości (pkt 1). Za wymienione czynności zamawiający zobowiązany jest do zapłaty pośrednikowi w obrocie nieruchomościami wynagrodzenia (art. 180 ust. 4 u.g.n.).

Z istoty pośrednictwa w obrocie nieruchomościami wynika zatem, że rolą pośrednika jest przedsięwzięcie czynności zmierzających do zawarcia przez zamawiającego określonej umowy z kontrahentem przez niego wyszukanym przez pośrednika, spełniającym wymagania określone przez zamawiającego. Na skutek działań pośrednika umowę zawierają zatem osoby trzecie. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Powódka bowiem nie poszukiwała kontrahenta, z którym pozwany miałby zawrzeć umowę, skoro to ona miała być sprzedającym. Nie wykonała zatem żadnych czynności określanych jako pośrednictwo w obrocie nieruchomościami. Samo zawarcie przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości nie świadczyło jeszcze, iż zaktualizowały się przesłanki uprawniające ją do domagania się zapłaty prowizji. Byłoby to możliwe jedynie w sytuacji, gdyby sprzedającym była osoba trzecia wyszukana przez powódkę.

Reasumując, stwierdzić należy, że pośrednikowi w obrocie nieruchomości nie należy się wynagrodzenie za czynności zmierzające do zawarcia przez zamawiającego umowy nabycia lub zbycia praw do nieruchomości, jeżeli sam jest stroną tej umowy (art. 180 ust. 1 i 4 u.g.n.).

Mając na względzie powyższe, na podstawie powołanych przepisów Sąd jak w punkcie I sentencji wyroku.

Orzeczenie o kosztach procesu oparto o zasadę odpowiedzialności za wynik procesu wyrażoną w przepisie art. 98 k.p.c., z którego wynika, iż strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Poniesione przez pozwanego koszty obejmowały zaś kwotę 1.200 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego oraz kwotę 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.