Postanowienie V KO 68/13

Sygn. akt V KO 68/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Rafał Malarski SSN Jacek Sobczak w sprawie A. M. i M. J. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 września 2013 r. wniosku Sądu Rejonowego J./…/ w P. w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanawia przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w P. postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2013 r. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu wskazał, że subsydiarny akt oskarżenia dotyczy byłych (M. J.) i obecnych (A. M.) pracowników sądu właściwego do rozpoznania sprawy, przy czym A. M. pełni funkcję […] tego sądu i jest małżonką K. M. orzekającego w Wydziale […] właściwym do rozpoznania sprawy. W tych okolicznościach, zdaniem Sądu, dobro wymiaru sprawiedliwości rozumiane przede wszystkim jako potrzeba uniknięcia sugestii braku obiektywizmu wymaga przekazania niniejszej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Wniosek Sądu Rejonowego jest zasadny. Rzeczywiście w sytuacji, gdy w stosunku do sędziego Sądu Rejonowego wniesiono subsydiarny akt oskarżenia, to niezależnie od sposobu jego rozpoznania, sędziowie tego Sądu z racji kontaktów zawodowych, a także wskazanych w wystąpieniu powiązań rodzinnych, nie powinni orzekać w tej sprawie. W odbiorze społecznym może bowiem powstać nieuzasadnione przekonanie, że sprawa zostanie rozstrzygnięta w sposób nieobiektywny. To z kolei może prowadzić do niezasadnych komentarzy i ocen podważających bezstronność tych sędziów. Dlatego też w orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że dobrem wymiaru sprawiedliwości, stanowiącym przesłankę skorzystania z instytucji określonej w art. 37 k.p.k. jest również, a może nawet przede wszystkim, potrzeba uniknięcia jakichkolwiek sugestii, że proces w danej sprawie mógłby być prowadzony w sposób nieobiektywny (por. postanowienie SN z dnia 2 lipca 2003 r., sygn. akt III KO 20/03, LEX nr 78821). Z tych też względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.