Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie V CZ 50/09

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
V CZ 50/09
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Katarzyna Tyczka-Rote, Krzysztof Strzelczyk, Lech Walentynowicz

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt V CZ 50/09 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Krzysztof Strzelczyk SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w Warszawie przeciwko A. K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2009 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego […] z dnia 18 czerwca 2009 r., uchyla zaskarżone postanowienie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie powodowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w Warszawie na postanowienie tego Sądu z dnia 14 maja 2009 r., którym odrzucono – jako niedopuszczalną - jego skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 26 maja 2009 r. Przyczyną odrzucenia zażalenia było stwierdzenie przez Sąd Apelacyjny, że przedłożone pełnomocnictwo procesowe, udzielone pełnomocnikowi powoda 2 lutego 2009 r., nie upoważnia go do występowania przed Sądem Najwyższym w postępowaniu zażaleniowym. W ocenie Sądu pełnomocnik został umocowany do wniesienia środków zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym, w tym skargi kasacyjnej, natomiast nie upełnomocniono go do złożenia zwyczajnego środka odwoławczego, jakim jest zażalenie. W zażaleniu na to postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 92 k.p.c., podnosząc, że z treści pełnomocnictwa do złożenia skargi kasacyjnej wynika umocowanie do złożenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie jej odrzucenia. Taki zakres pełnomocnictwa można też wywieść w drodze wnioskowania z większego na mniejsze. We wnioskach domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przyjęcie zażalenia do rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W sprawie tej kluczowe znaczenie ma wynik wykładni pełnomocnictwa procesowego z dnia 2 lutego 2009 r., udzielonego przez powoda radcy prawnemu Z. K. i określającego udzielony mu zakres uprawnień do reprezentowania powoda w postępowaniu sądowym i postępowaniu zabezpieczającym przeciwko pozwanemu A. K. Treść pełnomocnictwa jest następująca: „Pełnomocnictwo niniejsze obejmuje umocowanie do podejmowania wszelkich czynności prawnych w toku procesu i instancji, nie wyłączając prawa do składania środków zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym (skarga kasacyjna, 3 wniosek o stwierdzenie nieważności orzeczenia, wznowienie postępowania). Wyłączeniu podlega jedynie prawo do odstępowania od dochodzenia należności Funduszu, zrzeczenia się roszczenia oraz innych czynności i oświadczeń w zakresie objętym dyspozycją art. 23 ust. 3-6 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (…). Pełnomocnictwo obowiązuje do czasu prawomocnego zakończenia ww. postępowań.” Mocodawca posłużył się zatem formułą udzielenia generalnego umocowania do wszystkich możliwych czynności (o charakterze zwykłym i nadzwyczajnym) w procesie z wyłączeniem kilku skonkretyzowanych i szczegółowo wyliczonych (odstąpienie od dochodzenia roszczenia, zrzeczenie się go oraz czynności stanowiące inne formy realizacji uprawnień funduszu do przyjęcia rozwiązań korzystniejszych dla zobowiązanego). Taka konstrukcja pełnomocnictwa uprawnia do stwierdzenia, że skoro wśród enumeratywnie wymienionych w nim czynności, których pełnomocnik nie może dokonać w procesie, nie znajduje się uprawnienie do wniesienia zwyczajnego środka odwoławczego, jakim jest zażalenie, to może on skutecznie zaskarżyć zażaleniem postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Jest to bowiem niewątpliwie czynność mieszcząca się w pojęciu „wszelkich czynności prawnych w toku procesu i instancji”, skoro pod tym pojęciem mocodawca rozumie także postępowania o charakterze nadzwyczajnym, do jakich należy postępowanie kasacyjne. Zakres i skutki umocowania szerszego niż pełnomocnictwo procesowe przewidziane w art. 91 k.p.c., ocenia się według treści tego pełnomocnictwa oraz przepisów prawa cywilnego (art. 92 k.p.c.). W konsekwencji zaskarżone postanowienie nie może się ostać i podlega uchyleniu na podstawie art. 39815 § 1 zd. 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. jz