Postanowienie V CSK 298/11

Sygn. akt V CSK 298/11 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa S. K. i M. K. przeciwko Gminie P. o unieważnienie umowy sprzedaży i zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 kwietnia 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 marca 2011 r., 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2. przyznaje adwokatowi S. Z. od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset), powiększoną o stawkę podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodom z urzędu w postępowaniu kasacyjnym i oddala wniosek strony pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach: - w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne - istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów - zachodzi nieważność postępowania - skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarga kasacyjna powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 marca 2011 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na nieważność postępowania. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącego podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Brak jest bowiem podstaw by przyjąć, że w sprawie miała miejsce nieważność postępowania z uwagi na pozbawienie skarżących możności obrony ich praw. Tej podstawy nieważności postępowania skarżący upatrują w odmowie przyznania im pełnomocnika z urzędu. Okoliczności wskazane przez skarżących nie usprawiedliwiają jednak oceny, że odmowa ustanowienia na ich rzecz pełnomocnika przez sądy pierwszej i drugiej instancji nastąpiła z naruszeniem art. 117 § 5 k.p.c., co zarzucali skarżący. Z tych względów orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). md