Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie SK 10/11

Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Data
Sygnatura
SK 10/11
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Marek Zubik, Maria Gintowt-Jankowicz, Mirosław Granat, Stanisław Rymar, Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz

Powołane przepisy

  • Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnymart. 24 ust. 2

Treść orzeczenia

14/1/A/2013 POSTANOWIENIE z dnia 29 stycznia 2013 r. Sygn. akt SK 10/11 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz – przewodniczący Mirosław Granat – sprawozdawca Maria Gintowt-Jankowicz Stanisław Rymar Marek Zubik, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 stycznia 2013 r., wniosku pełnomocnika skarżącego Jacka Piotra L., adwokat Zofii Daniszewskiej-Dek, o zasądzenie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu do sporządzenia skargi konstytucyjnej, p o s t a n a w i a: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE 1. Po rozpoznaniu skargi konstytucyjnej o sygn. SK 10/11, postanowieniem z 29 stycznia 2013 r., Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku. 2. Pełnomocnik skarżącego wraz ze skargą konstytucyjną wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu do sporządzenia skargi konstytucyjnej. 3. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 24 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) zwrot kosztów postępowania orzekany jest wraz z wyrokiem uwzględniającym skargę konstytucyjną. W razie nieuwzględnienia skargi konstytucyjnej Trybunał Konstytucyjny może orzec zwrot kosztów postępowania tylko „w uzasadnionych przypadkach” (art. 24 ust. 2 zdanie drugie ustawy o TK). Orzeczenie takie ma jednak charakter wyjątkowy jako odstępstwo od zasady ogólnej wyrażonej w art. 24 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o TK. Trybunał, rozpoznając wniosek złożony w niniejszej sprawie, nie znalazł podstaw do uznania, że zachodzi „uzasadniony przypadek”, a ponadto ani sam skarżący, ani jego pełnomocnik nie wykazali zaistnienia takich szczególnych okoliczności, które przemawiałyby za przyznaniem kosztów postępowania. Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.