Wyrok III ARN 21/94

22.

Wyrok z dnia 8 kwietnia 1994 r.

III ARN 21/94

Przepis § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji,

Gospodarki

Terenowej i Ochrony Œrodowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków

technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62),

ustanawiający wymaganie, by budynki mieszkalne i gospodarcze usytuowane

były w odległoŒci co najmniej 4 m od granicy działki, nie odnosi się do

magazynu wzniesionego zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania

przestrzennego na działce nie mającej cech działki zagrodowej, w

indywidual-

nym gospodarstwie rolnym, jeżeli budynek ten odpowiada warunkom tech-

nicznym, okreŒlonym w tym przepisie prawa.

Przewodniczący SSN: Walery Masewicz, Sędziowie SN: Adam Józefowicz

(sprawozdawca), Jerzy KwaŒniewski, Janusz Łętowski, Andrzej Wróbel,

Sąd Najwyższy przy udziale prokuratora Waldemara Grudzieckiego, po

rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 1994 r., sprawy ze skargi Janiny S. i

Janiny K. na

decyzję Wojewody Bielskopodlaskiego z dnia 7 stycznia 1993 r. [...], w

przedmiocie

wydania pozwolenia na budowę budynku magazynowego, na skutek rewizji

nadzwyczajnej Ministra SprawiedliwoŒci [...] od wyroku Naczelnego Sądu

Adminis-

tracyjnego-OŒrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 9 wrzeŒnia 1993 r.

[...],

o d d a l i ł rewizję nadzwyczajną.

U z a s a d n i e n i e

Decyzją z dnia 16 listopada 1992 r. [...] Kierownik Urzędu

Rejonowego w B.P.

udzielił Telekomunikacji Polskiej SA Zakładowi Telekomunikacji w B.

pozwolenia na

budowę budynku magazynowego na działce nr [...] w B.P. Budynek ten

niepodpiwni-

czony, parterowy zlokalizowany został w odległoŒci 0,30 m (ze Œcianą

oddzielenia

pożarowego) od granicy z działką sąsiednią, stanowiącą własnoŒć: Janiny

S., Janiny

K., Waldemara K., Elżbiety G. i Teresy A. Pozwolenie to oparto na decyzji

lokali-

zacyjnej dotyczącej budynku magazynowego i projekcie technicznym na

budowę

magazynu materiałów telekomunikacyjnych.

Rozpatrując sprawę na skutek odwołania Janiny S. i Janiny K.

Wojewoda

Bielskopodlaski decyzją z dnia 7 stycznia 1993 r. utrzymał w mocy

zaskarżoną

decyzję w całoŒci. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że projektowany

budynek

magazynowy przewidujący Œcianę tylną od strony granicy działki sąsiedniej

jako

oddzielenie przeciwpożarowe spełnia warunki okreŒlone w przepisach § 202

i 203

rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony

Œrodowiska

z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny

odpowiadać

budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62). Lokalizacja taka wynikła z funkcji

budynku, układu

placów składowych oraz dróg dojazdowych. Ponadto Wojewoda uznał, że

wykonanie Œciany oddzielenia przeciwpożarowego od strony granicy działki

zwalnia

lokalizację projektowanego budynku z obowiązku zachowania minimalnych

odległoŒci, okreŒlonego w przepisach § 12-14 cyt. rozporządzenia oraz, że

projekto-

wany obiekt nie powoduje jakichkolwiek ograniczeń w użytkowaniu i

zabudowie

działki sąsiedniej oraz nie narusza interesu osób trzecich. Wobec nie

stwierdzenia

wad postępowania przed organem pierwszej instancji utrzymano w mocy

zaskar-

żoną decyzję opartą na prawomocnej decyzji lokalizacyjnej, co do której

nie toczyło

się postępowanie o jej zmianę lub uchylenie.

Od powyższej decyzji ostatecznej Janina S. i Janina K. złożyły

skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 wrzeŒnia 1993 r.

[...] oddalił

skargę. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Administracyjny stwierdził, że

przedmiotem

sprawy jest decyzja o udzielenie pozwolenia budowlanego, oparta o

przepisy Prawa

budowlanego, a nie decyzja o lokalizacji inwestycji, która jest

ostateczna, nie została

zaskarżona i nie toczy się wobec niej żadne postępowanie nadzwyczajne,

okreŒlone

w k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie znajduje

potwierdzenia zarzut,

że skarżące nie brały udziału w postępowaniu o udzielenie pozwolenia

budowlanego, gdyż było to przyczyną wznowienia postępowania w wyniku

którego

została wydana zaskarżona decyzja.

Zdaniem Sądu Administracyjnego sposób zgromadzenia materiału dowodo-

wego w sprawie, jak również jego ocena odpowiada wymaganiom art. 77 § 1 i

80

k.p.a., bowiem szczegółowe uzasadnienie decyzji zawiera odpowiedŒ na

zarzuty

odwołania w kwestii możliwoŒci zbliżenia budynku do granicy ze względu na

Œcianę

oddzielenia przeciwpożarowego oraz zabudowy na działkach skarżących,

które są

zwolnione od obowiązku zachowania minimalnej odległoŒci.

Mając na uwadze opinię Państwowego Terenowego Inspektora Sanitarnego

w B., Sąd Administracyjny stwierdził, że nie potwierdzają się zarzuty

dotyczące

usytuowania częŒci fundamentów na działce sąsiedniej i co do uciążliwego

charakteru obiektu budowlanego. Wobec nie stwierdzenia naruszenia prawa

przez

organy administracji Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na

podstawie art.

207 § 5 k.p.a.

Od powyższego wyroku złożył rewizję nadzwyczajną Minister

SprawiedliwoŒ-

ci, zarzucając zaskarżonemu wyrokowi rażące naruszenie art. 5 ust. 1 pkt

6 ustawy z

dnia 24 paŒdziernika 1974 r.-Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze

zm.) w

związku z § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Administracji,

Gospodarki

Terenowej i Ochrony Œrodowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków

tech-

nicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62). Wnosił

o

uchylenie zaskarżonego wyroku oraz decyzji organów obu instancji i

zasądzenie od

Wojewody Bielskopodlaskiego na rzecz skarżących kosztów postępowania

sądo-

wego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rewizja nadzwyczajna jest nieuzasadniona.

W bezspornie ustalonych okolicznoŒciach sprawy nie można dopatrzyć

się,

rażącego naruszenia przepisów prawa, wskazanych w rewizji nadzwyczajnej.

Nietrafny jest zarzut w odniesieniu do art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia

24 paŒdzier-

nika 1974 r.- Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.) w związku z

§ 12 ust.

1 i 2 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i

Ochrony

Œrodowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych jakim

powinny

odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62). Przede wszystkim przepis § 12

w/w

rozporządzenia z dnia 3 lipca 1980 r. dotyczy budynków mieszkalnych i

gospodarczych na działkach zagrodowych w indywidualnych gospodarstwach

rolnych. Przepis ten nie odnosi się do okreŒlenia odległoŒci między

budynkami

mieszkalnymi i gospodarczymi znajdującymi się na działce, która nie jest

działką

zagrodową w indywidualnym gospodarstwie rolnym, lecz ma inny charakter

użytkowy, przeznaczony w planie zagospodarowania przestrzennego na cele

usługowo magazynowe. W związku z tym działka ta decyzją Prezydium Zarządu

Miasta w B. z dnia 13 sierpnia 1991 r. [...] została wyłączona z

produkcji rolnej na

cele nierolnicze i nieleŒne pod budowę magazynu materiałów

telekomunikacyjnych.

Z załączonej do akt mapy i opisu działek wynika, że sąsiadujące z działką

[...], na

której wzniesiono magazyn (działki [...] mają charakter rolny i nie są

zabudowane).

W tym stanie faktycznym trafnie-zdaniem Sądu Najwyższego-przyjęły organy

administracji I i II-ej instancji oraz Sąd Administracyjny, że wymieniony

w zarzucie

rewizji nadzwyczajnej przepis § 12 cyt. rozporządzenia z dnia 3 lipca

1980 r. nie ma

zastosowania w sprawie, lecz przepis § 13 tego rozporządzenia

dopuszczający

sytuowanie bezpoŒrednio przy granicy działki budynku gospodarczego,

spełniającego wymagania zawarte w tym przepisie. Stanowisko to jest

zgodne z

wyjaŒnieniem Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony

Œrodowiska

zawartym w piŒmie z dnia 15 maja 1982 r. [...] stwierdzającym, że przy

granicy

działki mogą być sytuowane budynki przylegające do siebie z zastosowaniem

wyma-

gań § 13 ust. 2, jeżeli będą posiadały Œcianę oddzielenia

przeciwpożarowego o

odpowiedniej klasie odpornoŒci ogniowej. Zastosowanie w budynku

magazynowym

zgodnie z pozwoleniem budowlanym oddzielenia przeciwpożarowego nie ma

wpływu

na ewentualną zabudowę działki sąsiedniej. Zasadnie zatem przyjął

Naczelny Sąd

Administracyjny, że pozwolenie budowlane nie narusza uprawnień

właŒcicieli działek

sąsiednich, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego, skoro

pozwolenie budowlane odpowiada warunkom technicznym, jakim powinny

odpowiadać budynki. Ponadto trafnie Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że

przedmiotem sprawy jest decyzja o udzieleniu pozwolenia na budowę, a nie

decyzja

o ustaleniu lokalizacji inwestycji [...], która jest ostateczna i nie

może być w tym

postępowaniu kwestionowana ze względu na jego przedmiot. Trafnie też Sąd

Administracyjny uznał, że okreŒlenie w pozwoleniu na budowę zbliżenia

budynku do

granicy działki nie narusza przepisów § 12-14 cyt. rozporządzenia i nie

ogranicza

ewentualnej przyszłej zabudowy sąsiednich działek.

Powyższy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego znajduje

potwierdze-

nie w starannie zebranym przez organy administracji materiale sprawy,

który

umożliwił wydanie prawidłowej decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę

maga-

zynu, zgodnego z analizowanymi przez Sąd Administracyjny przepisami

prawa,

wskazanymi w uzasadnieniu zaskarżonego rewizją nadzwyczajną orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny należycie rozważył istotne aspekty

prawne

swojego rozstrzygnięcia sprawy, uznając legalnoŒć zaskarżonej decyzji

administra-

cyjnej. Swoje stanowisko wyrażone w orzeczeniu przekonywująco uzasadnił.

Sąd

Najwyższy podziela stanowisko Sądu Administracyjnego, jako zgodne z

prawem.

Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że brak

jest

uzasadnionych podstaw do uwzględnienia rewizji nadzwyczajnej i uchylenia

zaskarżonego wyroku. Dlatego na zasadzie art. 421 § 1 k.p.c. orzekł, jak

w

sentencji.