Postanowienie II KZ 6/13

Sygn. akt II KZ 6/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w sprawie P. T. w przedmiocie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego w Sądzie Okręgowym w P. z dnia 21 grudnia 2012 r., o odmowie przyjęcia kasacji, p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia z dnia 21 grudnia 2012 r., Przewodniczący IV Wydziału Karnego-Odwoławczego w Sądzie Okręgowym w P. odmówił przyjęcia kasacji wniesionej 14 listopada 2012 r. przez obrońcę skazanego P. T. Zarządzenie uzasadniono tym, że kasacja na korzyść przysługuje wyłącznie od wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia, a takiej w sprawie nie wymierzono. Skazany wniósł zażalenie, w którym zarzucił, że odmowy przyjęcia kasacji dokonał przewodniczący wydziału, a nie prezes. Skazany ponadto domaga się przyjęcia kasacji ponieważ oparta jest na wskazanych w art. 523 k.p.k. podstawach, tj. rażącym naruszeniu prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu obszernie podano powody, dla których skazany wydany wobec niego wyrok uznaje za niesprawiedliwy. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art. 523 § 2 k.p.k., kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe 2 na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie ma zastosowania tylko w przypadku wystąpienia uchybień z art. 439 § 1 k.p.k. i w przypadku kasacji podmiotów określonych w art. 521 k.p.k. Tymczasem zaskarżonym kasacją wyrokiem Sądu Okręgowego zmieniono orzeczenie I instancji m.in. w zakresie kary i wymierzono skazanemu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonanie na okres próby wynoszący 2 lata (pkt 2 tiret 3 i 4 wyroku sądu odwoławczego). Jednocześnie kasacja nie podnosi wystąpienia w sprawie bezwzględnych przyczyn odwoławczych; nie dopatrzył się ich również Sąd Najwyższy. W tym stanie rzeczy kasacja jawi się jako niedopuszczalna, co czyni zaskarżone zarządzenie w pełni zasadnym. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.