Postanowienie II CNP 93/10

Sygn. akt II CNP 93/10 POSTANOWIENIE Dnia 16 lutego 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : Prezes SN Tadeusz Ereciński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lutego 2011 r. skargi J. Ś. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 14 stycznia 2010 r., wydanego w sprawie z powództwa J. Ś. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Szpitalowi Powiatowemu w O. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanego – Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń – Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. Oddział w Ł. o odszkodowanie, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Skarżący wnosił o skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 14 stycznia 2010 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich surogatów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, nie publ. i z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, nie publ.). Skarżący tego obowiązku nie spełnił; wskazał jedynie, że szkoda powoda polega na tym, że nie uzyskał odszkodowania w kwocie 25 000 zł za wyrządzoną mu krzywdę. Skarga jest niedopuszczalna również z innych przyczyn. Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Skarżący wprawdzie zarzuca naruszenie art. 415 w zw. z art. 444 § 1 i art. 445 § 1 k.c. ale – jak trafnie podniesiono w odpowiedzi na skargę – faktycznie kwestionuje dokonane przez Sąd ustalenia. Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.