Postanowienie I CZ 169/04

Sygn. akt I CZ 169/04 POSTANOWIENIE Dnia 21 grudnia 2004 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) SSN Antoni Górski (sprawozdawca) SSA Elżbieta Strelcow w sprawie z powództwa „J." Spółki z o.o. przeciwko „F." Spółce z o.o. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 grudnia 2004 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 13 lipca 2004 r., sygn. akt […], oddala zażalenie; zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego 1200 (jeden tysiąc dwieście) zł zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 27 marca 2003 r. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 190.437,58 zł. wraz z kosztami procesu i umorzył postępowanie w pozostałej części. Wyrok ten zaskarżyły apelacjami obie strony. Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2004 r. oddalił apelację pozwanego, a apelację powoda odrzucił, jako niedopuszczalną i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego. Orzeczenie o odrzuceniu apelacji powoda Sąd uzasadnił tym, że wprawdzie żądanie powoda dotyczące kwoty 34.387,63 zł. obejmowało również zasądzenie od tej kwoty odsetek, poczynając od dnia wniesienia pozwu, tj. od dnia 2 lipca 1999 r., zaś Sąd Okręgowy zasądził od setki od 18 marca 2002 r., to jednakże w wyroku tym nie ma rozstrzygnięcia o odsetkach za wcześniejszy okres. W związku z tym apelacja powoda w przedmiocie odsetek zaskarża nieistniejące orzeczenie, wobec czego podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Zdaniem Sadu Apelacyjnego, gdyby nawet przyjąć, że rozstrzygnięcie o wspomnianych odsetkach zawarte jest w punkcie wyroku Sądu Okręgowego „ umarzającego postępowanie w pozostałej części”, to środkiem odwoławczym od umorzenia postępowania jest zażalenie. Powód uchybił zaś terminowi do wniesienia zażalenia, tak więc i z tej przyczyny jego zażalenie, błędnie nazwane apelacją, podlegało odrzuceniu. Powód zaskarżył rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu jego apelacji (zażalenia) kasacją. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2004 r. Sąd Apelacyjny odrzucił tę kasację, jako niedopuszczalną, uznając, że orzeczenie o odrzuceniu apelacji może być, stosownie do treści art. 39318 k.p.c., skarżone zażaleniem. W zażaleniu na to postanowienie Sądu Apelacyjnego, powód wnosił o jego uchylenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 3 Rozstrzygnięcie o odrzuceniu apelacji powoda znalazło się w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 kwietnia 2004 r., w którym tenże Sąd ustosunkował się do apelacji obu stron. Nie ulega wątpliwości, że rozstrzygnięcie w tym przedmiocie jest w istocie postanowieniem, tyle tylko, że zamieszczonym w wyroku, w którym Sąd orzekał jednocześnie merytorycznie o apelacji pozwanego. Stosownie do treści art. 392 k.p.c. spośród postanowień jedynie postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie o odrzuceniu pozwu i o umorzeniu postępowania podlegają zaskarżeniu kasacją. Postanowienie o odrzuceniu apelacji nie należy do żadnej z tych dwu kategorii postanowień, a zatem, jak to słusznie przyjął Sąd Apelacyjny, podlegało zaskarżeniu zażaleniem, a nie kasacją (art. 39318 § 2 k.p.c. W tej sytuacji odrzucenie przez Sąd Apelacyjny kasacji powoda, jako niedopuszczalnej, było prawidłowe, a kwestionujące to rozstrzygnięcie zażalenie polegało oddaleniu na podstawie art. 39318 w zw. z art. 397 § 2 i art. 385 k.p.c., z obciążeniem strony powodowej kosztami postępowania zażaleniowego, stosownie do zasady z art. 98 § 1 k.p.c.