Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie I CSK 558/09

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
I CSK 558/09
Rodzaj
Postanowienie

Sędzia: Krzysztof Pietrzykowski

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 558/09 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa J. H. przeciwko Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 kwietnia 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie Zarzuty naruszenia prawa podniesione w niniejszej skardze sprowadzają się do ustalenia stanu faktycznego i oceny dowodów, a te okoliczności nie są dopuszczalne jako zarzuty skargi kasacyjnej (art. 3983 § 3 k.p.c.). Po pierwsze, zarzuca się Sądowi Apelacyjnemu wadliwą interpretację niektórych postanowień umowy łączącej strony, gdy tymczasem ustalenie treści umowy należy do ustalenia stanu faktycznego. Po drugie, zarzuca się naruszenie art. 1865 k.p., jednakże z uzasadnienia skargi wynika, że chodzi tu nie tyle o abstrakcyjnie rozumianą interpretację tego przepisu, co jego konkretne zastosowanie w niniejszej sprawie. Ponadto trudno jest wyjaśnić, jaki jest związek interpretacji powołanego przepisu z orzekaniem w tej sprawie. Skarżący w skardze kasacyjnej wyraźnie zaznacza, że zaskarża orzeczenie w całości, natomiast formułując 2 wniosek o uchylenie orzeczenie już nie wskazuje, czy chodzi mu o uchylenie całego orzeczenia, czy tylko jego części. Skarga zawiera wprawdzie wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, ale nie zawiera jego uzasadnienia. Sąd Apelacyjny powinien w takiej sytuacji wezwać, na podstawie art. 3986 § 1 k.p.c., do uzupełnienia braku w postaci uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. Skoro jednak tego nie uczynił, a treść skargi nie uzasadnia celowości zwracania jej Sądowi Apelacyjnemu do uzupełnienia tego braku, trzeba stwierdzić, że skarżący we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania w ogóle nie odwołuje się do okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w związku z § 2 i art. 3983 § 3 k.p.c.