Art. 76a. u.o.p. Chwila zaliczenia nadpłaty podatku

§ 1. W sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych i należności, o których mowa w art. 76 § 1a, organ podatkowy, na wniosek podatnika, wydaje postanowienie, na które służy zażalenie. W przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych zobowiązań podatkowych i należności, o których mowa w art. 76 § 1a, przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 stosuje się odpowiednio.

§ 2. Zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem:

1) powstania nadpłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3 i 5 oraz § 2;

2) złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

Komentarz do Art. 76a. uop

Art. 76a Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące zaliczania nadpłaty podatkowej na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych i innych należności. Przepis ten ma na celu uporządkowanie procedury zaliczania nadpłat oraz zapewnienie podatnikom jasnych i przejrzystych zasad w tym zakresie.

Postanowienie organu podatkowego:
- Zgodnie z art. 76a, organ podatkowy na wniosek podatnika wydaje postanowienie w sprawie zaliczenia nadpłaty. Postanowienie to jest decyzją administracyjną, na którą przysługuje zażalenie. Oznacza to, że podatnik ma prawo do zaskarżenia postanowienia, jeśli nie zgadza się z decyzją organu podatkowego. Procedura ta zapewnia podatnikowi ochronę jego praw i możliwość weryfikacji decyzji organu podatkowego przez instancję wyższą.
Zastosowanie przepisów art. 55 § 2 i art. 62 § 1:
- Przepis art. 76a odsyła do odpowiedniego stosowania art. 55 § 2 oraz art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej. Art. 55 § 2 dotyczy zasad naliczania odsetek od zaległości podatkowych, natomiast art. 62 § 1 reguluje kwestie związane z terminami płatności zobowiązań podatkowych. Odesłanie to oznacza, że przy zaliczaniu nadpłaty na poczet zaległości podatkowych, należy uwzględniać te przepisy, co ma na celu zapewnienie spójności i jednolitości w stosowaniu prawa podatkowego.
Moment zaliczenia nadpłaty:
- Art. 76a precyzuje moment, w którym następuje zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych. Wyróżnia się dwa przypadki: a) Zaliczenie nadpłaty z dniem powstania nadpłaty - dotyczy to sytuacji, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3 i 5 oraz § 2. Przepis ten odnosi się do różnych przypadków powstania nadpłaty, takich jak nadpłata wynikająca z korekty deklaracji podatkowej, decyzji organu podatkowego, czy też nadpłata wynikająca z orzeczenia sądu. b) Zaliczenie nadpłaty z dniem złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty - w przypadku, gdy podatnik składa wniosek o stwierdzenie nadpłaty, zaliczenie następuje z dniem złożenia tego wniosku. Jest to istotne z punktu widzenia podatnika, gdyż określa moment, od którego nadpłata może być zaliczona na poczet zaległości podatkowych.

Podsumowując, art. 76a Ordynacji podatkowej wprowadza klarowne zasady dotyczące zaliczania nadpłat podatkowych na poczet zaległości i bieżących zobowiązań podatkowych. Przepis ten zapewnia podatnikom możliwość złożenia wniosku o zaliczenie nadpłaty oraz prawo do zaskarżenia decyzji organu podatkowego. Dodatkowo, określa moment, w którym następuje zaliczenie nadpłaty, co ma istotne znaczenie dla podatników w kontekście zarządzania ich zobowiązaniami podatkowymi.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 2383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

zaliczenie nadpłaty

zaległe zobowiązania

bieżące zobowiązania

organ podatkowy

wniosek podatnika

wydanie postanowienia

zażalenie

przepisy artykułu

poczet zaległości

dzień powstania

przypadki nadpłaty

wniosek stwierdzenia

Art. 76.Art. 76b.