Art. 2. Niezaliczanie świadczeń do dochodów warunkujących inne świadczenia

Świadczeń, o których mowa w art. 1, nie wlicza się do dochodów, od których zależy prawo do określonych odrębnymi przepisami świadczeń lub ich wysokość.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa sposób uwzględniania świadczeń, o których mowa w art. 1, przy ustalaniu prawa do innych świadczeń oraz ich wysokości. Nakazuje, aby tych świadczeń nie wliczać do dochodów, od których zależą wskazane uprawnienia. Chodzi więc o sytuacje, w których odrębne przepisy uzależniają przyznanie świadczenia albo określenie jego wysokości od poziomu dochodów.

Kluczowe znaczenie ma wyłączenie przewidziane w art. 2. Świadczenie objęte art. 1 pozostaje poza dochodem branym pod uwagę przy takich obliczeniach. Nie powiększa zatem podstawy, na podstawie której ustala się, czy dana osoba spełnia kryterium dochodowe, ani podstawy służącej do wyliczenia wysokości świadczenia zależnego od dochodu. Przepis nie ogranicza tego wyłączenia do jednego rodzaju świadczeń, lecz odnosi je ogólnie do świadczeń określonych w odrębnych przepisach, jeżeli ich przyznanie lub wysokość zależy od dochodów.

W praktyce oznacza to, że świadczenie wskazane w art. 1 nie powinno pogarszać sytuacji dochodowej osoby przy ocenie prawa do innego świadczenia lub przy ustalaniu jego kwoty. Art. 2 nie ustanawia samodzielnie prawa do żadnego dodatkowego świadczenia. Reguluje wyłącznie sposób traktowania świadczeń z art. 1 w postępowaniach, w których dochód jest przesłanką uzyskania świadczenia albo określenia jego wysokości.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2000 r. poz. 1028.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.