o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
Rozdział 3. Odpowiedzialność cywilna
Rozdział 3
Odpowiedzialność cywilna
1. W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, przedsiębiorca, którego interes został zagrożony lub naruszony, może żądać:
1) zaniechania niedozwolonych działań;
2) usunięcia skutków niedozwolonych działań;
3) złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie;
4) naprawienia wyrządzonej szkody, na zasadach ogólnych;
5) wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści, na zasadach ogólnych;
6) zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny związany ze wspieraniem kultury polskiej lub ochroną dziedzictwa narodowego – jeżeli czyn nieuczciwej konkurencji był zawiniony.
1a. Przepis ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania do czynów nieuczciwej konkurencji stanowiących naruszenie prawa konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 21 kwietnia 2017 r. o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji (Dz. U. poz. 1132), do których stosuje się przepisy wymienionej ustawy.
2. Sąd, na wniosek uprawnionego, może orzec również o wyrobach, ich opakowaniach, materiałach reklamowych i innych przedmiotach bezpośrednio związanych z popełnieniem czynu nieuczciwej konkurencji. W szczególności sąd może orzec ich zniszczenie lub zaliczenie na poczet odszkodowania.
3. W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu tajemnicy przedsiębiorstwa sąd, na wniosek uprawnionego, może zobowiązać pozwanego do podania do publicznej wiadomości informacji o wyroku albo treści wyroku, w oznaczony sposób i w oznaczonym zakresie, jeżeli jest to uzasadnione ze względu na okoliczności dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, w szczególności sposób dokonania czynu, wartość informacji, których dotyczył czyn, skutek czynu oraz prawdopodobieństwo dokonania czynu nieuczciwej konkurencji w przyszłości, a w przypadku, jeżeli pozwanym jest osoba fizyczna – jeżeli dodatkowo nie sprzeciwia się temu uzasadniony interes pozwanego, w szczególności wzgląd na ochronę jego dóbr osobistych. Sposób i zakres podania do publicznej wiadomości informacji o wyroku albo treści wyroku nie może prowadzić do ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa.
4. W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu tajemnicy przedsiębiorstwa sąd, zamiast uwzględnienia żądania określonego w ust. 1 pkt 1 lub 2 lub ust. 2, może, na wniosek pozwanego, zobowiązać go do zapłaty na rzecz powoda stosownego wynagrodzenia, w wysokości niewyższej niż wynagrodzenie, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z informacji, przez czas niedłuższy niż do ustania stanu tajemnicy, jeżeli:
1) pozwany w chwili wykorzystywania lub ujawniania informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa nie wiedział ani przy zachowaniu należytej staranności nie mógł wiedzieć, że informacje te pozyskano od osoby, która je wykorzystała lub ujawniła w okolicznościach określonych w art. 11 ust. 4;
2) uwzględnienie żądania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, spowodowałoby dla pozwanego niewspółmierne szkody;
3) zobowiązanie do zapłaty wynagrodzenia nie narusza uzasadnionego interesu powoda.
5. W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu tajemnicy przedsiębiorstwa uprawniony może żądać, zamiast odszkodowania określonego w ust. 1 pkt 4, naprawienia szkody przez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa.
Art. 18a. Ciężar dowodu
Ciężar dowodu prawdziwości oznaczeń lub informacji umieszczanych na towarach albo ich opakowaniach lub wypowiedzi zawartych w reklamie spoczywa na osobie, której zarzuca się czyn nieuczciwej konkurencji związany z wprowadzeniem w błąd.
1. Z roszczeniami wymienionymi w art. 18 ust. 1 pkt 1–3 i 6 mogą wystąpić:
1) (uchylony)
2) krajowa lub regionalna organizacja, której celem statutowym jest ochrona interesów przedsiębiorców.
3) (uchylony)
4) (uchylony) 2.7) Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do czynów nieuczciwej konkurencji określonych w art. 5–7, art. 11, art. 14, art. 15a i art. 17h. 3.8) Z roszczeniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1, w przypadku dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, o którym mowa w art. 17h, może wystąpić:
1) organizacja, o której mowa w ust. 1 pkt 2, o ile spełnia wymogi, o których mowa w art. 14 ust. 3 rozporządzenia 2019/1150;
2) organizacja lub stowarzyszenie wskazane w wykazie opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, zgodnie z art. 14 ust. 6 rozporządzenia 2019/1150.
Art. 19a. Lista organizacji i stowarzyszeń
9) 1. Minister właściwy do spraw gospodarki prowadzi listę organizacji i stowarzyszeń, o których mowa w art. 14 ust. 5 lit. a rozporządzenia 2019/1150, zwaną dalej „listą”.
2. Lista jest prowadzona w postaci elektronicznej.
3. Lista obejmuje następujące dane i informacje:
1) nazwę organizacji lub stowarzyszenia;
2) określenie celu działalności organizacji lub stowarzyszenia.
4. Minister właściwy do spraw gospodarki udostępnia listę w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra.
Art. 19b. Wniosek o wpis na listę
9) 1. Organizacja lub stowarzyszenie spełniające wymogi, o których mowa w art. 14 ust. 3 rozporządzenia 2019/1150, mogą złożyć do ministra właściwego do spraw gospodarki wniosek o wpisanie na listę.
2. Wniosek zawiera:
1) nazwę organizacji lub stowarzyszenia;
2) numer Krajowego Rejestru Sądowego;
3) określenie celu działalności organizacji lub stowarzyszenia;
4) informację o sposobie udostępnienia informacji, o których mowa w art. 14 ust. 3 zdanie drugie rozporządzenia 2019/1150.
3. Do wniosku dołącza się:
1) statut organizacji lub stowarzyszenia;
2) oświadczenie o spełnieniu wymogów, o których mowa w art. 14 ust. 3 rozporządzenia 2019/1150.
4. Oświadczenie jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
5. Wniosek składa osoba uprawniona do reprezentowania organizacji lub stowarzyszenia w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym tej osoby, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.
6. Minister właściwy do spraw gospodarki rozpatruje wniosek w terminie 30 dni od dnia jego złożenia i w przypadku, gdy organizacja lub stowarzyszenie:
1) spełniają wymogi określone w art. 14 ust. 3 rozporządzenia 2019/1150 – wpisuje je na listę;
2) nie spełniają wymogów określonych w art. 14 ust. 3 rozporządzenia 2019/1150 – odmawia wpisu na listę w drodze decyzji administracyjnej.
7. Wniosek niespełniający wymogów, o których mowa w ust. 2, 3 i 5, pozostawia się bez rozpoznania.
Art. 19c. Zawiadomienie o zmianie danych
W przypadku zmiany danych i informacji, o których mowa w art. 19b ust. 2 i ust. 3 pkt 1, organizacja lub stowarzyszenie niezwłocznie informują ministra właściwego do spraw gospodarki o tym fakcie, w sposób, o którym mowa w art. 19b ust. 5.
Art. 19d. Skreślenie z listy
9) 1. Minister właściwy do spraw gospodarki skreśla organizację lub stowarzyszenie z listy: 1) w przypadku powzięcia informacji o niespełnianiu przez organizację lub stowarzyszenie wymogów, o których mowa w art. 14 ust. 3 rozporządzenia 2019/1150, jeżeli organizacja lub stowarzyszenie po wezwaniu do złożenia w określonym terminie wyjaśnień nie udzieliły odpowiedzi albo przedstawione wyjaśnienia nie potwierdzają spełnienia tych wymogów ‒ w drodze decyzji administracyjnej; 2) na wniosek organizacji lub stowarzyszenia ‒ w ramach czynności materialno-technicznej.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki zawiadamia organizację lub stowarzyszenie o skreśleniu z listy w terminie 7 dni od dnia skreślenia.
Art. 19e. Aktualizacja i przekazanie listy
9) 1. W przypadkach, o których mowa w art. 19b ust. 6 pkt 1, art. 19c i art. 19d ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki niezwłocznie aktualizuje listę.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje zaktualizowaną listę Komisji Europejskiej, zgodnie z art. 14 ust. 5 zdanie drugie rozporządzenia 2019/1150, niezwłocznie po jej aktualizacji.
1. Roszczenia z tytułu czynów nieuczciwej konkurencji ulegają przedawnieniu z upływem trzech lat. Bieg przedawnienia rozpoczyna się oddzielnie co do każdego naruszenia.
2. Do przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem nieuczciwej konkurencji stosuje się przepis art. 4421 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, 1172 i 1508).
3. Przepis ust. 2 nie ma zastosowania do roszczeń o naprawienie szkody z tytułu czynów nieuczciwej konkurencji stanowiących naruszenie prawa konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 21 kwietnia 2017 r. o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji, do których stosuje się przepisy wymienionej ustawy.
4. Jeżeli czyn nieuczciwej konkurencji polegający na naruszeniu tajemnicy przedsiębiorstwa stanowi jednocześnie zbrodnię albo występek, art. 4421 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny nie stosuje się. W takim przypadku termin przedawnienia roszczenia o naprawienie szkody nie może skończyć się później niż z upływem lat dwudziestu od dnia popełnienia przestępstwa.
Art. 21. (uchylony)
1. W razie wniesienia oczywiście bezzasadnego powództwa z tytułu nieuczciwej konkurencji, sąd, na wniosek pozwanego, może nakazać powodowi złożenie jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie.
2. Pozwany, u którego na skutek wniesienia powództwa, o którym mowa w ust. 1, powstała szkoda, może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych.
Pełna treść aktu: o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.