Art. 4. u.z.n.k. Uprawnienia zagranicznych osób fizycznych i prawnych

Zagraniczne osoby fizyczne i prawne korzystają z uprawnień wynikających z przepisów ustawy na podstawie umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską lub na zasadzie wzajemności.

Komentarz do Art. 4. uznk

Przepis określa, na jakiej podstawie zagraniczne osoby fizyczne i prawne mogą korzystać z uprawnień wynikających z przepisów ustawy. Nie uzależnia tego uprawnienia od jednej, wyłącznie wskazanej formy. Wymienia dwie alternatywne podstawy: umowy międzynarodowe obowiązujące Rzeczpospolitą Polską albo zasadę wzajemności.

Pierwsza podstawa oznacza, że uprawnienia mogą wynikać z umów międzynarodowych, które obowiązują Rzeczpospolitą Polską. Druga opiera się na wzajemności. Sam przepis nie definiuje tego pojęcia ani nie wskazuje szczegółowych warunków jego zastosowania, ale wyraźnie wiąże możliwość korzystania z uprawnień z istnieniem jednej z wymienionych podstaw.

Regulacja obejmuje oba wskazane rodzaje podmiotów zagranicznych, czyli osoby fizyczne i osoby prawne. Nie różnicuje ich sytuacji w treści przepisu. Jej praktyczne znaczenie polega na tym, że korzystanie przez takie podmioty z uprawnień wynikających z ustawy jest powiązane z relacjami międzynarodowymi Rzeczypospolitej Polskiej albo z wzajemnym traktowaniem. Przepis wyznacza więc ogólną zasadę dostępu zagranicznych osób fizycznych i prawnych do uprawnień przewidzianych w ustawie, wskazując jednocześnie podstawy, na których ten dostęp może się opierać.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 85.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3. uznk Art. 4a. uznk