Art. 37. Odwołanie i ustanie członkostwa w Panelu

1. Członka Panelu odwołuje się w przypadku zaprzestania spełniania przez niego jednego z wymagań, o których mowa w art. 36 ust. 2 pkt 2–6. Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 1258

2. Ustanie członkostwa w Panelu następuje również z powodu rezygnacji albo śmierci.

Komentarz do Art. 37.

Przepis określa przesłanki odwołania członka Panelu oraz inne sytuacje prowadzące do ustania członkostwa. Odwołanie jest związane z utratą któregokolwiek z wymagań wskazanych w art. 36 ust. 2 pkt 2-6. Oznacza to, że dalsze pozostawanie w składzie Panelu zależy od nieprzerwanego spełniania tych wymagań. Wystarczy zaprzestanie spełniania jednego z nich, aby powstała podstawa do odwołania członka.

Przepis wyróżnia także dwa zdarzenia, które niezależnie od odwołania powodują ustanie członkostwa: rezygnację oraz śmierć członka. Rezygnacja ma charakter dobrowolny, natomiast śmierć jest zdarzeniem niezależnym od woli zainteresowanego. W obu przypadkach skutek został określony jako ustanie członkostwa, a nie jako odwołanie.

Regulacja porządkuje więc trzy podstawowe mechanizmy zakończenia członkostwa w Panelu: odwołanie z powodu utraty wymagań, rezygnację oraz śmierć. Jej znaczenie praktyczne polega na wskazaniu, że członkostwo nie ma charakteru bezwarunkowego ani nie może trwać mimo utraty wymagań, do których odsyła przepis. Jednocześnie sam przepis nie określa trybu odwołania, organu właściwego do jego dokonania ani szczegółowych skutków czasowych tych zdarzeń. Odsyła w tym zakresie do wymagań wymienionych w art. 36 ust. 2 pkt 2-6.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1051.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 36.Art. 38.