Art. 125. Kara za naruszenie obowiązków sprawozdawczych za lata 2012-2014

Niewykonanie obowiązków wymienionych w art. 237 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 108 za lata 2012-2014, podlega karze, o której mowa w art. 200 ustawy zmienianej w art. 108 w brzmieniu dotychczasowym.

Komentarz do Art. 125.

Przepis określa konsekwencje niewykonania obowiązków wymienionych w art. 237 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 108, jeżeli niewykonanie dotyczy lat 2012-2014. W takim przypadku zastosowanie ma kara wskazana w art. 200 tej samej ustawy, przy czym chodzi o ten przepis w „brzmieniu dotychczasowym”.

Znaczenie regulacji polega na połączeniu dwóch elementów: określenia obowiązków, których naruszenie podlega sankcji, oraz wskazania podstawy wymiaru kary. Art. 125 nie opisuje samodzielnie treści obowiązków z art. 237 ust. 1 ani wysokości lub rodzaju kary. Odsyła w tym zakresie do innych przepisów, wskazując jednocześnie, że dla zdarzeń obejmujących lata 2012-2014 należy stosować art. 200 w jego wcześniejszym brzmieniu.

W praktyce przepis rozstrzyga więc, że:

niewykonanie obowiązków z art. 237 ust. 1 za wskazany okres jest zagrożone karą;
podstawą zastosowania tej kary jest art. 200 ustawy zmienianej w art. 108;
przy ustalaniu sankcji należy uwzględnić dotychczasowe brzmienie art. 200.

Regulacja ma charakter przejściowy i sankcyjny. Jej zastosowanie wymaga ustalenia, po pierwsze, czy chodzi o obowiązki wymienione w art. 237 ust. 1, po drugie, czy ich niewykonanie odnosi się do lat 2012-2014, a po trzecie, jakie brzmienie miał art. 200 przed zmianą. Przepis nie wprowadza odrębnej kary, lecz wskazuje, z którego unormowania należy ją wyprowadzić.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 573.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 124.Art. 126.