Art. 5.
1. Ze strony dziedziny służebnej występuje osobiście lub przez pełnomocnika właściciel lub osoba, która tę dziedzinę posiada w rozumieniu art. 2229 kodeksu cywilnego. W tym przypadku nie mają zastosowania art. 5 i 46 prawa o ustaleniu własności dóbr nieruchomych, o przywilejach i hipotekach z dnia 26 kwietnia 1818 r. (D. P. T. V. str. 295).
2. W imieniu współwłaścicieli lub współposiadaczy dziedziny służebnej występuje wyznaczony przez nich pełnomocnik, w braku zaś tegoż - najstarszy z nich obecny w kraju i znany z pobytu; starszeństwo stwierdza urząd gminny, komisarz ziemski lub jego zastępca.
3. Pełnomocnictwa winny być wydane w formie aktu notarjalnego lub aktu prywatnego z podpisami, uwierzytelnionemi przez notarjusza, przez urząd gminy lub przez państwową władzę administracyjną.
4. W imieniu więcej niż trzech właścicieli lub posiadaczy nieruchomości ziemskich, rozparcelowanych lub pozostających w podzielnem posiadaniu (np. wsie drobnoszlacheckie), winni występować pełnomocnicy w liczbie nie więcej jak trzech, powołani w drodze uchwały, powziętej przez zwykłą większość obecnych na zebraniu, na które stawiła się przynajmniej połowa właścicieli lub posiadaczy. Posiadanie stwierdza urząd gminny. Zebranie zwołuje się w trybie, przepisanym dla zwoływania zebrań przedstawicieli dziedzin władnących.
Tekst przepisu: akt wydany przez Prezydenta Rzeczypospolitej, Dziennik Ustaw z 1927 r. poz. 10.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.