Art. 27. Wejście w życie

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1991 r., z wyjątkiem art. 5 i 14, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Komentarz do Art. 27.

Przepis określa, kiedy ustawa zaczyna obowiązywać. Przyjmuje w tym zakresie zasadę ogólną oraz jeden wyraźny wyjątek. Co do zasady cała ustawa wchodzi w życie w terminie wskazanym w pierwszej części przepisu. Oznacza to, że regulacje ustawy, z wyjątkiem wyraźnie wymienionych, uzyskują moc obowiązującą w jednym, wspólnym momencie.

Wyjątek dotyczy art. 5 i art. 14. Te dwa przepisy wchodzą w życie nie w terminie przewidzianym dla pozostałej części ustawy, lecz już z dniem jej ogłoszenia. Przepis ustanawia więc dwa różne momenty wejścia w życie, zależnie od tego, której części ustawy dotyczy dana regulacja. Samo ogłoszenie ma znaczenie tylko dla art. 5 i 14, natomiast wobec pozostałych przepisów stosuje się termin ogólny.

W praktyce art. 27 rozdziela rozpoczęcie obowiązywania ustawy na dwa etapy. Najpierw zaczynają obowiązywać art. 5 i 14, a następnie pozostałe przepisy, w terminie określonym w przepisie. Takie rozwiązanie pozwala jednoznacznie ustalić, od kiedy należy stosować poszczególne regulacje. Dla ustalenia właściwego momentu konieczne jest więc sprawdzenie, czy analizowany przepis jest jednym z dwóch wyjątków wymienionych w art. 27. Artykuł nie określa innych wyjątków ani dodatkowych warunków wejścia ustawy w życie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1990 r. poz. 89.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 26.