Art. 4. Przeznaczenie majątku funduszu na bank lub fundację

Minister Finansów, w porozumieniu z właściwym ministrem, do dnia 31 marca 1991 r. może przeznaczyć majątek funduszu podlegającego zniesieniu, po odliczeniu środków na wykonanie zaciągniętych przez fundusz zobowiązań, jako:

1) udział kapitałowy Skarbu Państwa w banku w formie spółki, podejmującym kredytowanie działalności realizowanej dotychczas przez fundusz,

2) środki na ustanowienie lub zasilenie fundacji mającej na celu finansowanie działalności realizowanej dotychczas przez fundusz.

Komentarz do Art. 4.

Przepis reguluje sposób zagospodarowania majątku funduszu, który podlega zniesieniu. Uprawnienie w tym zakresie przyznano Ministrowi Finansów, działającemu w porozumieniu z właściwym ministrem. Nie jest to obowiązek, lecz możliwość, na co wskazuje sformułowanie „może przeznaczyć”. Rozstrzygnięcie powinno zostać podjęte w terminie wskazanym w przepisie.

Majątek funduszu nie może zostać rozdysponowany w całości bez uwzględnienia jego zobowiązań. W pierwszej kolejności należy odliczyć środki potrzebne na wykonanie zobowiązań zaciągniętych przez fundusz. Dopiero pozostała część majątku może zostać wykorzystana w jednym z dwóch wskazanych kierunków.

Pierwszym rozwiązaniem jest wniesienie jej jako udziału kapitałowego Skarbu Państwa do banku działającego w formie spółki. Warunkiem tego rozwiązania jest podejmowanie przez bank kredytowania działalności, która była dotychczas realizowana przez fundusz. Drugą możliwością jest przeznaczenie środków na ustanowienie fundacji albo na zasilenie fundacji już ustanowionej, jeżeli jej celem jest finansowanie tej samej działalności.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na stworzeniu dwóch alternatywnych mechanizmów dalszego finansowania zadań wykonywanych wcześniej przez fundusz. Jednocześnie przepis zabezpiecza środki potrzebne do realizacji istniejących zobowiązań i pozostawia wybór sposobu wykorzystania pozostałego majątku właściwym organom.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1990 r. poz. 517.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 5.