Art. 26. Zniesienie obowiązku świadczenia na rzecz funduszy gminnego i miejskiego

Obowiązek świadczenia na rzecz funduszu gminnego i funduszu miejskiego, określony w ustawie wymienionej w art. 25 pkt 3, znosi się w odniesieniu do świadczeń należnych za rok 1990.

Komentarz do Art. 26.

Przepis znosi obowiązek świadczenia na rzecz dwóch wskazanych funduszy, funduszu gminnego i funduszu miejskiego, w zakresie świadczeń należnych za okres określony w jego treści. Obowiązek ten został określony w ustawie wskazanej w art. 25 pkt 3, dlatego art. 26 odwołuje się do wcześniejszego źródła regulacji, ale samodzielnie przesądza o jego zniesieniu w oznaczonym zakresie.

Zniesienie dotyczy wyłącznie świadczeń należnych za wskazany okres. Nie obejmuje więc wszystkich świadczeń związanych z tymi funduszami bez ograniczenia czasowego. Przepis nie likwiduje samych funduszy, lecz usuwa obowiązek świadczenia na ich rzecz w odniesieniu do określonej grupy należności. Ma to znaczenie praktyczne dla ustalenia, czy dane świadczenie powinno być traktowane jako nadal wymagane, czy też mieści się w zakresie obowiązku zniesionego przez ten przepis.

Regulacja jest zatem ograniczona podmiotowo i przedmiotowo. Dotyczy świadczeń kierowanych do funduszu gminnego albo funduszu miejskiego, a zarazem tylko takich, które były należne w okresie objętym przepisem. Kluczowe jest powiązanie obu warunków, rodzaju funduszu oraz okresu, za który świadczenie przypadało. W pozostałym zakresie art. 26 nie wprowadza odrębnych zasad dotyczących funkcjonowania funduszy ani innych obowiązków wobec nich.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1990 r. poz. 517.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 25.Art. 27.