Art. 16. Drzewce sztandaru

1. Drzewce sztandaru jest sporządzone z drewna toczonego. Drzewce jest dwudzielne, połączone tuleją z metalu białego. Na górnym końcu drzewca jest umieszczona głowica, na dolnym – stożkowate okucie z metalu białego.

2. Na drzewcu mogą być umieszczane gwoździe pamiątkowe.

Komentarz do Art. 16.

Przepis określa podstawowe wymagania dotyczące budowy drzewca sztandaru. Reguluje zarówno materiał, z którego ma być wykonane, jak i jego konstrukcję oraz zakończenia. Drzewce powinno być sporządzone z drewna toczonego, a więc jego forma została określona nie tylko przez wskazanie materiału, lecz także sposobu przygotowania drewna. Ma ono konstrukcję dwudzielną, co oznacza, że składa się z dwóch części połączonych tuleją wykonaną z metalu białego.

Ustęp 1 wskazuje również sposób zakończenia drzewca. Na jego górnym końcu umieszcza się głowicę, natomiast na dolnym znajduje się stożkowate okucie z metalu białego. Przepis rozróżnia więc oba końce i przypisuje każdemu z nich inny element. Wymagania te tworzą zamknięty opis podstawowych części konstrukcyjnych drzewca, bez wskazywania ich wymiarów, kształtu głowicy ani szczegółowego sposobu połączenia tuleją.

Ustęp 2 dopuszcza umieszczanie na drzewcu gwoździ pamiątkowych. Sformułowanie „mogą być umieszczane” oznacza, że ich obecność nie jest obowiązkowym elementem drzewca. Przepis nie określa liczby gwoździ, ich rozmieszczenia ani wyglądu, ograniczając się do wskazania, że takie elementy mogą znajdować się na drzewcu.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na ustaleniu jednolitych, podstawowych cech drzewca sztandaru oraz na wyraźnym odróżnieniu elementów wymaganych od dodatkowego, dopuszczalnego wyposażenia w postaci gwoździ pamiątkowych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 816.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 15.Art. 17.