Art. 63ab. Kary pieniężne za naruszenie obowiązków armatora

1. Armator, który narusza obowiązek, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 32 ust. 3a pkt 1, 2, 4 i 5, podlega karze pieniężnej w wysokości do 500 zł.

2. Armator, który narusza obowiązek, o którym mowa w art. 32 ust. 3a pkt 3, podlega karze pieniężnej do 5000 zł.

Komentarz do Art. 63ab.

Przepis określa kary pieniężne nakładane na armatora za naruszenie wskazanych obowiązków. Odpowiedzialność jest uzależniona od tego, którego obowiązku dotyczy naruszenie, a wysokość kary została określona w dwóch przedziałach.

W pierwszej grupie znajdują się obowiązki wymienione w art. 22 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 3a pkt 1, 2, 4 i 5. Ich naruszenie zagrożone jest karą pieniężną w wysokości do 500 zł. Oznacza to, że przepis wyznacza górną granicę kary, a nie jedną, z góry ustaloną kwotę.

Odrębnie potraktowano naruszenie obowiązku określonego w art. 32 ust. 3a pkt 3. W tym przypadku kara pieniężna może wynieść do 5000 zł. Jest to więc wyższa maksymalna sankcja niż w przypadku obowiązków wskazanych w pierwszej grupie.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na jasnym powiązaniu konkretnych obowiązków armatora z maksymalnym poziomem kary. Dla ustalenia właściwej granicy sankcji kluczowe jest zakwalifikowanie naruszenia do jednej z dwóch grup: obowiązków objętych limitem 500 zł albo obowiązku z art. 32 ust. 3a pkt 3, dla którego limit wynosi 5000 zł. Przepis nie określa dodatkowych przesłanek wymiaru kary ani innych jej rodzajów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 43.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 63aa.Art. 63b.