Art. 34dc. Wydawanie świadectwa sprzętu przez upoważnionego przedsiębiorcę

1. Upoważniony przedsiębiorca, po przeprowadzeniu przez niego badania, o którym mowa w art. 34db ust. 1, i ustaleniu, że sprzęt spełnia wymagania określone w załączniku nr 2 do dyrektywy 2016/1629, wydaje, na wniosek armatora, świadectwo sprzętu nawigacyjnego.

2. Opłata za wydanie świadectwa sprzętu nawigacyjnego stanowi przychód upoważnionego przedsiębiorcy, który wydał to świadectwo.

Komentarz do Art. 34dc.

Przepis określa zasady wydawania świadectwa sprzętu nawigacyjnego przez upoważnionego przedsiębiorcę. Dokument może zostać wydany wyłącznie na wniosek armatora, a więc nie jest wydawany z urzędu. Warunkiem jego uzyskania jest wcześniejsze przeprowadzenie przez upoważnionego przedsiębiorcę badania, o którym mowa w art. 34db ust. 1, oraz ustalenie, że badany sprzęt spełnia wymagania określone w załączniku nr 2 do dyrektywy 2016/1629.

Istotne jest połączenie kilku elementów: badania sprzętu, oceny jego zgodności z wymaganiami, złożenia wniosku przez armatora oraz działania podmiotu posiadającego upoważnienie. Samo przeprowadzenie badania nie oznacza jeszcze automatycznego wydania świadectwa, ponieważ przepis wymaga także ustalenia, że sprzęt spełnia wskazane wymagania. Świadectwo jest zatem dokumentem potwierdzającym wynik takiej oceny w zakresie określonym przez przepis.

Przepis reguluje również opłatę za wydanie świadectwa. Stanowi ona przychód tego upoważnionego przedsiębiorcy, który wydał dokument. Oznacza to, że opłata jest związana z konkretną czynnością wydania świadectwa i zasila przychód podmiotu odpowiedzialnego za jego wystawienie. W praktyce regulacja wskazuje więc zarówno procedurę uzyskania świadectwa, jak i podmiot uprawniony do pobrania związanej z tym opłaty.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 43.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 34db.Art. 34e.