Art. 32a. Obowiązek umieszczenia numeru identyfikacyjnego statku

Na statku, o którym mowa w art. 30, umieszcza się, w widocznym miejscu, w sposób umożliwiający jego identyfikację, jednolity europejski numer identyfikacyjny statku (ENI).

Komentarz do Art. 32a.

Przepis ustanawia obowiązek umieszczenia na określonej kategorii statków jednolitego europejskiego numeru identyfikacyjnego statku, oznaczanego skrótem ENI. Obowiązek dotyczy statku, o którym mowa w art. 30, dlatego zakres podmiotowy regulacji wynika z odesłania do tego przepisu. Sam art. 32a nie określa jednak dodatkowych warunków dotyczących rodzaju, wyposażenia ani eksploatacji statku.

Numer ENI ma być umieszczony w widocznym miejscu. Oznacza to, że sposób jego umieszczenia powinien zapewniać możliwość dostrzeżenia numeru, a nie tylko jego formalną obecność na statku. Przepis wymaga również, aby numer był umieszczony w sposób umożliwiający identyfikację statku. Oba wymagania dotyczące umiejscowienia i sposobu prezentacji są ze sobą powiązane: numer powinien być zarówno widoczny, jak i użyteczny dla ustalenia, którego statku dotyczy.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wprowadzeniu jednolitego oznaczenia identyfikacyjnego statku. Dzięki wskazaniu konkretnego numeru oraz wymaganiu jego widocznego umieszczenia przepis określa podstawowy sposób powiązania oznaczenia z danym statkiem. Regulacja nie opisuje natomiast konstrukcji numeru ENI, zasad jego nadawania ani skutków braku numeru. Dotyczy wyłącznie obowiązku jego umieszczenia, właściwego miejsca oraz sposobu, który pozwala na identyfikację statku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 43.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 32.Art. 33.