Art. 30. Statki objęte obowiązkiem unijnego świadectwa zdolności żeglugowej

1. Unijne świadectwo zdolności żeglugowej wydaje się dla:

1) statków o długości nie mniejszej niż 20 m,

2) statków, których iloczyn długości, szerokości i zanurzenia jest nie mniejszy niż 100 m,

3) holowników i pchaczy przeznaczonych odpowiednio do holowania lub pchania statków, o których mowa w pkt 1 i 2 lub w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. f, lub przemieszczania takich statków w zestawach sprzężonych,

4) statków przeznaczonych do przewozu ponad 12 pasażerów,

5) statków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. f

uprawiających żeglugę po drogach wodnych, o których mowa w art. 29.

2. Unijne świadectwo zdolności żeglugowej może być wydane na wniosek armatora także dla innego statku niż określony w ust. 1, jeżeli statek ten spełnia wymagania do uzyskania unijnego świadectwa zdolności żeglugowej określone w ustawie.

Komentarz do Art. 30.

Przepis określa, dla jakich statków wydaje się unijne świadectwo zdolności żeglugowej oraz kiedy dokument ten może objąć także inny statek. Kryteria mają przede wszystkim charakter techniczny, funkcjonalny i przewozowy.

Świadectwo wydaje się dla statków o długości co najmniej 20 m, a także dla statków, których długość, szerokość i zanurzenie, po pomnożeniu, wynoszą co najmniej 100 m. Obejmuje ono również holowniki i pchacze przeznaczone do holowania albo pchania statków spełniających te kryteria, statków wskazanych w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. f lub do przemieszczania takich statków w zestawach sprzężonych.

Kolejną kategorię stanowią statki przeznaczone do przewozu więcej niż 12 pasażerów. Przepis wymienia także statki, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. f, uprawiające żeglugę po drogach wodnych wskazanych w art. 29. Oznacza to, że dla ustalenia zakresu regulacji znaczenie mogą mieć zarówno parametry statku, jak i jego przeznaczenie oraz rodzaj wykonywanej żeglugi.

Ustęp 2 wprowadza możliwość wydania świadectwa dla statku niespełniającego kategorii wymienionych w ust. 1. Jest to możliwe na wniosek armatora, pod warunkiem że statek spełnia wymagania uzyskania unijnego świadectwa zdolności żeglugowej określone w ustawie. Przepis rozróżnia zatem przypadki wskazane bezpośrednio w ust. 1 oraz dodatkową możliwość dotyczącą innych statków, uzależnioną od wniosku i spełnienia wymagań ustawowych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 43.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 29.Art. 31.