Art. 27. Wymagania bezpieczeństwa dla statków

Statek może być używany w żegludze śródlądowej, jeżeli odpowiada wymaganiom bezpieczeństwa w zakresie:

1) budowy, jego stałych urządzeń i wyposażenia;

2) właściwości manewrowych;

3) ochrony wód, powietrza lub ochrony przed hałasem;

4) warunków sanitarnych oraz bezpieczeństwa i higieny pracy;

5) składu i kwalifikacji załogi.

Komentarz do Art. 27.

Przepis określa podstawowy warunek używania statku w żegludze śródlądowej. Statek może być wykorzystywany w tym celu tylko wtedy, gdy odpowiada wymaganiom bezpieczeństwa wskazanym w przepisie. Oznacza to, że ocena dopuszczalności jego używania obejmuje nie tylko samą konstrukcję, lecz także sposób wyposażenia, właściwości eksploatacyjne, ochronę środowiska, warunki pracy oraz przygotowanie załogi.

Wymagania bezpieczeństwa dotyczą pięciu obszarów:

budowy, stałych urządzeń i wyposażenia statku,
właściwości manewrowych, czyli cech związanych z możliwością bezpiecznego kierowania i wykonywania manewrów,
ochrony wód, powietrza oraz ochrony przed hałasem,
warunków sanitarnych oraz bezpieczeństwa i higieny pracy,
składu i kwalifikacji załogi.

Przepis łączy zatem stan techniczny statku z wymaganiami dotyczącymi jego funkcjonowania i osób, które tworzą załogę. Bezpieczeństwo jest tu ujmowane szeroko: obejmuje zarówno ochronę samego statku i osób wykonujących pracę, jak i ograniczenie jego oddziaływania na wody, powietrze oraz otoczenie akustyczne. Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że wszystkie wymienione elementy stanowią łącznie kryteria używania statku w żegludze śródlądowej. Spełnienie tylko części wymagań nie odpowiada treści przepisu, ponieważ statek powinien odpowiadać wymaganiom bezpieczeństwa w każdym z wymienionych zakresów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 43.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 26a.Art. 27a.