Art. 25. Zastaw na statku wpisanym do rejestru

Do statków wpisanych do rejestru stosuje się przepisy Kodeksu morskiego o zastawie na statku.

Komentarz do Art. 25.

Przepis określa, jakie regulacje należy stosować do statków wpisanych do rejestru w zakresie zastawu na statku. Jego podstawowym skutkiem jest odesłanie do przepisów Kodeksu morskiego. Oznacza to, że kwestie dotyczące zastawu na takim statku nie są uregulowane w tym przepisie samodzielnie, lecz podlegają zasadom przewidzianym w wskazanym kodeksie.

Warunkiem zastosowania tego rozwiązania jest wpis statku do rejestru. Przepis nie obejmuje więc ogólnie wszystkich statków, lecz odwołuje się do określonej kategorii, wyznaczonej właśnie przez dokonanie wpisu. Zakres odesłania dotyczy wyłącznie „zastawu na statku”, a nie innych praw lub obciążeń związanych ze statkiem.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ujednoliceniu podstawy prawnej dla zastawu ustanowionego na statku wpisanym do rejestru. Przy ocenie takiego zastawu należy sięgać do regulacji Kodeksu morskiego, zamiast poszukiwać pełnego unormowania w przepisach o żegludze śródlądowej. Sam art. 25 nie określa jednak sposobu ustanowienia zastawu, jego treści, skutków ani zasad wygaśnięcia. Wskazuje jedynie, że w odniesieniu do statków wpisanych do rejestru zastosowanie mają w tym zakresie przepisy Kodeksu morskiego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 43.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 24.Art. 26.