Art. 30. Licencja uprawnionego na niekomercyjne korzystanie z utworów

Uprawniony ma prawo do udzielania osobie trzeciej licencji na korzystanie z utworów lub przedmiotów praw pokrewnych objętych umową o zbiorowe zarządzanie, jeżeli korzystanie to nie łączy się z osiąganiem bezpośrednich lub pośrednich korzyści majątkowych. Zasady wykonywania tego prawa przez uprawnionego określa organizacja zbiorowego zarządzania w umowie o zbiorowe zarządzanie.

Komentarz do Art. 30.

Przepis określa szczególne uprawnienie osoby, której prawa są objęte umową o zbiorowe zarządzanie. Taki uprawniony może udzielić osobie trzeciej licencji na korzystanie z utworów lub przedmiotów praw pokrewnych, ale tylko wtedy, gdy korzystanie na podstawie tej licencji nie wiąże się z osiąganiem korzyści majątkowych. Warunek obejmuje zarówno korzyści bezpośrednie, jak i pośrednie, dlatego znaczenie ma nie tylko to, czy uprawniony otrzymuje zapłatę wprost, lecz także to, czy korzystanie prowadzi do uzyskania korzyści w inny sposób.

Uprawnienie dotyczy wyłącznie utworów lub przedmiotów praw pokrewnych objętych konkretną umową o zbiorowe zarządzanie. Przepis nie określa samodzielnie wszystkich zasad korzystania z tego prawa. Wskazuje, że zasady jego wykonywania ustala organizacja zbiorowego zarządzania w umowie o zbiorowe zarządzanie. Umowa jest więc dokumentem, który określa sposób realizacji uprawnienia przez osobę uprawnioną.

W praktyce przepis rozdziela możliwość udzielenia licencji od zasad wykonywania tego uprawnienia. Sama możliwość udzielenia licencji wynika z ustawy, natomiast jej wykonywanie musi odbywać się zgodnie z postanowieniami umowy. Kluczowe znaczenie ma zatem ustalenie, czy planowane korzystanie nie łączy się z bezpośrednią lub pośrednią korzyścią majątkową oraz czy mieści się w zakresie praw objętych umową.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 1293.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 29.Art. 31.