Art. 22. Rozliczenia gminy za wodę

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne obciąża gminę na podstawie cen i stawek opłat ustalonych w taryfie za:

1) wodę pobraną z publicznych studni i zdrojów ulicznych;

2) wodę zużytą do zasilania publicznych fontann i na cele przeciwpożarowe;

3) wodę zużytą do zraszania publicznych ulic i publicznych terenów zielonych.

Komentarz do Art. 22.

Przepis określa, w jakich przypadkach przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne obciąża gminę kosztami wody. Podstawą rozliczenia są ceny i stawki opłat ustalone w taryfie. Oznacza to, że wskazane zużycie wody nie jest w tym przepisie przypisane bliżej nieokreślonemu odbiorcy, lecz gminie, która jest podmiotem obciążanym przez przedsiębiorstwo.

Obowiązek ten obejmuje trzy rodzaje wykorzystania wody:

wodę pobraną z publicznych studni i zdrojów ulicznych;
wodę zużytą do zasilania publicznych fontann oraz na cele przeciwpożarowe;
wodę zużytą do zraszania publicznych ulic i publicznych terenów zielonych.

Wspólną cechą tych przypadków jest ich publiczny charakter. Chodzi o wodę wykorzystywaną do obsługi ogólnodostępnych urządzeń, realizacji celów przeciwpożarowych oraz utrzymania publicznych ulic i terenów zielonych. Przepis nie uzależnia obciążenia gminy od jednego rodzaju rozliczenia, lecz wskazuje, że następuje ono według cen i stawek opłat określonych w taryfie.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na jednoznacznym przypisaniu gminie należności za wodę zużywaną w wymienionych celach. Zakres przepisu jest zamknięty i obejmuje wyłącznie trzy wskazane kategorie zużycia. Art. 22 nie reguluje natomiast innych sposobów wykorzystywania wody ani nie określa dodatkowych zasad ustalania taryfy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 757.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 21.Art. 23.