Art. 21. Czasowe i okazjonalne świadczenia w ramach współpracy transgranicznej

Ratownik medyczny, o którym mowa w art. 18 ust. 1, udzielający świadczeń czasowo i okazjonalnie wyłącznie w ramach umów międzynarodowych zawartych z państwem członkowskim w celu współpracy transgranicznej w zakresie ratownictwa medycznego, nie składa Krajowej Radzie dokumentów, o których mowa w art. 18 ust. 1. Przepisów art. 18–20 nie stosuje się.

Komentarz do Art. 21.

Przepis określa szczególne zasady dotyczące ratownika medycznego, o którym mowa w art. 18 ust. 1, jeżeli udziela on świadczeń w ściśle określonych warunkach. Wyjątek obejmuje wyłącznie świadczenia udzielane czasowo i okazjonalnie, a ponadto tylko wtedy, gdy są one wykonywane w ramach umów międzynarodowych zawartych z państwem członkowskim. Umowy te muszą służyć współpracy transgranicznej w zakresie ratownictwa medycznego.

Jeżeli wszystkie te przesłanki są spełnione, ratownik medyczny nie składa Krajowej Radzie dokumentów, o których mowa w art. 18 ust. 1. Przepis wyłącza także stosowanie art. 18-20. Oznacza to, że wskazany w nim sposób wykonywania świadczeń nie jest objęty obowiązkami i rozwiązaniami przewidzianymi w tych przepisach.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na ograniczeniu formalności związanych z czasowym i okazjonalnym udzielaniem świadczeń w ramach współpracy transgranicznej. Wyłączenie nie ma charakteru ogólnego, ponieważ dotyczy tylko ratownika wskazanego w art. 18 ust. 1 oraz świadczeń spełniających wszystkie warunki wymienione w tym przepisie. Stałe lub inne niż czasowe i okazjonalne udzielanie świadczeń, a także działania poza zakresem takich umów międzynarodowych, nie zostały objęte opisanym wyjątkiem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 2705.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

ratownictwo

Art. 20.Art. 22.